เหลียนถิงสะดุดกับภาพตรงหน้า ไหนใครมันพึ่งต่อล้อต่อเถียงกับเธอฉอด ๆ ว่าหนูเหลียนไม่ดีอย่างงู้น อย่างงี้ แต่พอตกเย็นกับข้าวบนโต๊ะที่เธอตั้งใจทำไว้กิน ‘คนเดียว’ ก็ถูกซัดเสียจนเกลี้ยง เตียงนอนผ้าห่มนุ่ม ๆ ที่เธออุตส่าห์ขนมาไว้ห้องเล็กแคบก็ถูกคนตัวโตเท่าหมีควายมาแย่งที่เกินไปเสียครึ่งหนึ่ง
เจ้าของร่างอวบยืนเท้าเอวเต๊ะท่า ดวงตากลมหรี่ลงอย่างหมายมาด
“พี่อี้ ลุกออกไปจากที่นอนของฉันเดี๋ยวนี้นะคะ” น้ำเสียงเธอไม่เบานัก และเหลียนถิงรู้ดีว่าเขายังไม่หลับ!
“อย่าเสียงดัง มานอนได้แล้ว” เสียงทุ้มตอบเนือย ๆ ท่าทีอ่อนลงจนร่างอวบขนลุกชัน จะมาไม้ไหนกับเธออีก
เขามันก็แค่ระเบิดเวลาดี ๆ นี่แหละ แล้วเธอก็ยังงอนเขาอยู่มาก ยังไม่มีอารมณ์จะคุย!
พรึบ!
“จะไปไหน” ท่อนแขนล่ำรีบคว้าท่อนเนื้อนุ่มนิ่มเอาไว้ สีหน้าของเขาไม่เหมือนคนง่วงสักนิด เหลียนถิงทำเสียงจิ้จ๊ะรำคาญในลำคอ
“ไปนอนที่อื่นค่ะ”
ใบหน้าคมเข้มชะงักค้างไปชั่วครู่ “นอนด้วยกันสิ” นี่คือคำประกาศิต
ใบหน้าหวานฉีกยิ้มไม่ถึงดวงตา พยายามบิดข้อมือที่ถูกมือร้อนยึดไว้ดั่งคีมเหล็กให้เป็นอิสระแต่ดูท่าจะไร้ผล
“พี่อี้อยากนอนตรงนี้พี่อี้ก็นอนไปสิคะ หนูเหลียนจะไปนอนที่อื่น เชิญตามสบาย อยากทำอะไรก็ทำ” วาจายอกย้อนของเมียในนามทำให้นายตำรวจใหญ่ในคราบมหาโจรถึงกับรู้สึกหมั่นเขี้ยวอยากฟัดเจ้าของปากแดงจิ้มลิ้มนั่นขึ้นมาครามครัน เขารึอุตส่าห์มานอนให้เธอง้อถึงที่ แม่คุณตัวดียังจะทำท่าจะหนีเขาไปอีก!
“คืนนี้ฉันอยากนอนกอดเมีย”
“ว๊าย”
“หนักว่ะ”
“หนักก็ปล่อยไปเลย ไปหานางฟ้านางสวรรค์เอวบางของพี่นู้น ไม่ชอบแล้วจะมาเกาะแกะหนูเหลียนทำไม” คนเจ้าอารมณ์เริ่มฟาดงวงฟาดงาบนอกเขา เนื้อนมไข่ที่อ่อนนุ่มดิ้นยุกยิกบนร่างกายแกร่งอุดมไปด้วยมัดกล้าม พลันให้เลือดลมในกายชายหนุ่มร้อนฉ่าขึ้นมา
“ใครว่าไม่ชอบ” คนอาละวาดหยุดชะงักงัน ใบหน้าสวยไร้เครื่องประทินโฉมหันมาสบตาคม กังอี้เฉินใช้มือข้างที่ว่างจากการรัดเอวเธอ ขึ้นมาลูบแก้มยุ้ย พาให้ใจดวงน้อยสั่นระรัว
“พี่ พี่อี้พูดเองว่าชอบผู้หญิงตัวเล็ก ๆ นั่น”
“ตอนนี้ไม่ชอบแล้ว”
“ทำไม?”
“ก็พวกนั้นเด้งไม่สู้เธอ”
มาค่ะ ไหน ใครชอบพระเอกห่าม ๆ เชิญตรงมาทางนี้ สวัสดีท่านนักอ่านทุกท่าน ไรต์เจ้าของนามปากกา ศารินค่ะ ขอฝากเนื้อฝากตัวและลูกชายคนโต อย่าง พี่อี้ เทพบุตรในคราบมหาโจร เอ๊ะ!? ยังไง ไว้ในอ้อมอกอ้อมใจทุกท่านด้วยนะคะ เรื่องนี้เป็นนิยายเบาสมอง ขอให้ทุกท่านเพลินเพลินและมีความสุขในการอ่าน ชอบไม่ชอบอย่างไร มาคอมเม้นท์พูดคุยให้กำลังใจกันได้นะคะ /// ด้วยรัก ศาริน
Guest
