"เจียงหรูเซียน ดวงวิญญาณของเจ้าหมดเวลาในโลกใบนี้แล้ว เจ้าต้องไปเวียนว่ายตายเกิดไม่เช่นนั้นดวงวิญญาณของเจ้าจะกลายเป็นวิญญาณร้ายได้ เจ้ารู้ตัวหรือไม่?"
ท่านยมทูตเอ่ยถามออกไปด้วยทั้งสงสารและเป็นห่วง วิญญาณตนนี้หาใช่ตัวร้ายดั่งเช่นที่คนอื่นว่า หากแต่เพราะโดนใส่ร้ายและบีบคั้นให้กลายเป็นตัวร้ายของทุกคนเท่านั้น เมื่อตายแล้วยังต้องทนเห็นคนทั้งตระกูลต้องพบจุดจบเพราะชายที่เคยคิดว่าเป็นคนรัก ย่อมไม่อาจปล่อยวางได้เช่นดวงวิญญาณอื่นๆ
"ข้าขอร้องท่าน ข้าจะยอมไปเกิดตามที่ท่านบอก แต่ข้าขอร้องต่อท่านได้โปรดลงโทษคนสารเลวพวกนั้นแทนข้าที พวกเขาไม่สมควรได้ใช้ชีวิตแสนสุขท่ามกลางซากศพของผู้อื่นเช่นนี้ คนชั่วพวกนั้นสมควรตกนรกหมกไหม้วิญญาณไม่ได้ผุดได้เกิด"
"เฮ้อ! เห็นแก่ที่เจ้าถูกใส่ร้ายและมีชะตากรรมที่น่าสงสาร ข้ามีทางเลือกให้เจ้าเพียงทางเดียวคือให้ผู้อื่นสวมร่างเปลี่ยนวิญญาณและย้อนเวลากลับไปในช่วงเวลาที่ยังแก้ไขทุกสิ่งได้ทัน แต่นั่นย่อมไม่ใช่เจ้าที่ได้กลับไปเข้าใจหรือไม่เจียงหรูเซียน"
ลูเซียนมองคนที่ใบหน้างดงามแต่หม่นหมองด้วยความปวดใจ คนคนนี้ดูเหมือนจะเด็กกว่าตนด้วยซ้ำแต่กลับต้องเจอเรื่องราวมากมายจนจิตวิญญาณแทบแตกสลายหากท่านยมทูตมาไม่ทัน
"ท่าน! ท่านเป็นวิญญาณที่ไม่เหมือนวิญญาณเลย ท่านช่วยข้าได้หรือไม่ขอรับ ช่วยไปใช้ชีวิตแทนข้าที ช่วยแก้ไขทุกอย่างที่ข้าทำผิดพลาดไป ได้โปรดช่วยเหลือคนในตระกูลของข้าด้วย ข้าขอวิงวอน"
เจียงหรูเซียนที่ไม่รู้จะให้ใครไปใช้ชีวิตแ
Guest
