จากคำสัญญาใสซื่อในวัยเยาว์ท่ามกลางทุ่งหญ้าและกลิ่นหอมของดอกพลับพลึงป่า ตะวัน และ น้ำค้าง เคยเชื่อว่าความรักคือโลกทั้งใบที่ขาวสะอาด แต่กรงล้อแห่งโชคชะตาและกิเลสในใจมนุษย์กลับหมุนวนพาชีวิตของน้ำค้างดิ่งลงสู่เส้นทางที่ยากจะหวนกลับ ด้วยความอยากลองเพียงชั่ววูบนำพาเธอเข้าสู่ ‘โลกโลกีย์’ ที่ร่านร้อนและเต็มไปด้วยราคี
ยิ่งถลำลึก น้ำค้างยิ่งรู้สึกถึงความต่ำตมที่เกาะกินหัวใจ เธอเลือกที่จะหันหลังให้ตะวันทั้งที่รักเขาจนสุดลมหายใจ เพราะคำว่า ‘ไม่คู่ควร’ เธอจำยอมใช้ร่างกายแลกกับทุกสิ่งเพื่อแอบสนับสนุนและผลักดันให้ตะวันมีชีวิตที่รุ่งโรจน์ในหน้าที่การงาน แม้จะต้องเจ็บปวดเจียนตายเมื่อเห็นเขามีความสุขกับคนใหม่ที่เพียบพร้อมกว่า แต่สำหรับเธอ การได้รักโดยไม่หวังครอบครองคือความบริสุทธิ์เพียงหนึ่งเดียวที่เหลืออยู่ในชีวิตที่บิดเบี้ยวนี้
ทว่าโศกนาฏกรรมกลับไม่หยุดอยู่เพียงนั้น เมื่อข่าวการจากไปในหน้าที่ของตะวันมาถึง โลกของน้ำค้างพังทลายลงในพริบตา จิตใจที่แบกรับความบอบช้ำมาเนิ่นนานแตกสลายจนเธอกลายเป็นคนเสียสติ แต่แล้วกาลเวลาก็เล่นตลก... เมื่อตะวันที่ใครๆ คิดว่าตายไปแล้วกลับรอดชีวิตมาได้ ทว่าเขากลับต้องสูญเสียความทรงจำและสมรรถภาพทางเพศไปจนสิ้น
ในวันที่คนหนึ่งพิการและอีกคนหนึ่งเสียสติ ทั้งสองได้กลับมาพบกันอีกครั้งภายใต้เงาของอดีตที่พร่าเลือน ท่ามกลางซากปรักหักพังของชีวิต สายตาที่พวกเขาสบกันกลับเปล่งประกายความบริสุทธิ์อย่างน่าอัศจรรย์ ราวกับว่ารอยบาปทั้งมวลได้ถูกล้างออกด้วยรักแท้ที่ไม่ต้องการสิ่งใดตอบแทน
ร่วมพิสูจน์บทสรุปของความรักที่ถูกจองจำด้วยบ่วงแห่งบาป... เมื่อร่างกายแหลกสลายและใจที่บิดเบี้ยว จะสามารถเยียวยากันและกันด้วยรักที่บริสุทธิ์ได้หรือไม่ใน "บ่วงรักรอยบาป" โดย พลับพลึงดำ
บันทึกขอบคุณ:
นิยายเรื่องนี้คงไม่อาจสมบูรณ์ได้หากขาดแรงบันดาลใจสำคัญ ขอขอบคุณและให้เครดิตแด่ท่านที่ใช้นามว่า "ikip" สำหรับการร่วมวางโครงเรื่องและจุดประกายความคิดอันทรงคุณค่า ที่ช่วยถักทอ 'บ่วงรักรอยบาป' ให้เปี่ยมไปด้วยมิติและอารมณ์ที่ลึกซึ้ง ขอบคุณที่เป็นส่วนหนึ่งของการรังสรรค์วรรณกรรมอันงดงามในครั้งนี้ค่ะ
Guest
