ลูกแก้วนั่งที่เคาน์เตอร์สั่งเหล้ามาดื่ม แต่จิบแค่นิดเดียวก็แสบลิ้น ทำหน้าเหยเก ชายแปลกหน้าที่พาเธอมายังนั่งเฝ้าอยู่ใกล้ๆ
“กินไม่เป็นแล้วจะฝืนทำไม”
“ฉันอยากกินเหล้า อยากทำอะไรให้มันบ้าบอสุดๆ ไปเลย ในเมื่อเป็นคนดี แล้วไม่ได้อะไร ก็ขอเป็นคนเลวละกัน”
“อกหักเหรอ”
ลูกแก้วหัวเราะ “ดูออกเลยเหรอคะ”
เธอสูดลมหายใจ ก่อนระบายมันออกมา “แฟนฉันมีโลกสองใบ และฉันก็เป็นคนมาทีหลัง ห้าปีที่คบกันมาไม่มีความหมายอะไรเลย มันเจ็บนะ เจ็บมากๆ”
เธอร้องออกมาอย่างสุดกลั้น
เขาเห็นใจเธอ แต่ไม่รู้จะช่วยยังไง
“คุณกลับบ้านไปพักผ่อนดีกว่า เดี๋ยวผมไปส่ง”
“ฉันยังไม่อยากกลับ” เธอนั่งเท้าคาง มองหน้าเขาอย่างพินิจ
“คุณหล่อมากเลยนะ ผิวขาว แต่ว่าใบหน้าคมเข้ม ฉันชอบตาของคุณ ดูดุแต่เวลาคุณยิ้มตาคุณหวานมาก”
ใบหน้าของเขาแดงเรื่อเมื่อถูกชมซึ่งหน้า “คุณคิดจะจีบผมเหรอ”
“เปล่า ฉันแค่อยากชมคุณ หล่อขนาดนี้มีแฟนแล้วแน่ๆ ฉันไม่ยุ่งกับคนมีเจ้าของ”
“ผมโสด” เขาตอบโดยเร็ว
“จริงเหรอ งั้นนอนกับฉันมั้ยคะ”
เขาดูตกใจอยู่ไม่น้อย แต่สายตาวางเฉยตามมารยาท คิดไม่ถึงว่าคนที่ภายนอกดูเรียบร้อยจะพูดประโยคนี้ออกมา
“คุณจะนอนกับผมเพื่อประชดแฟนเก่าเหรอ”
“เปล่า ฉันแค่อยากทำอะไรแก้เครียด”
“คุณไม่ควรราดน้ำมันลงบนกองไฟ มันจะไหม้ตัวคุณเอง” สายตาของเขามีแววกรุ้มกริ่ม
“ฉันไม่กลัวหรอก ฉันอายุ 27 แล้ว ใช้ชีวิตอยู่ในกรอบมาตลอด แต่สุดท้ายก็ถูกทรยศ แล้วจะเป็นคนดีไปทำไม”
“ถ้าคุณแน่ใจ เราก็ไปกันเถอะ แต่ผมขอเตือนคุณไว้ก่อนว่า...ผมดุนะ” เขาเตือนด้วยความหวังดี
เธอเลิกคิ้วใส่ “จะแค่ไหนกันเชียว”
Guest
