ดาราหลงถิ่นกับหัวหน้าหมู่บ้านกลิ่นนมสด | omegavers (Enigma x Alpha)
นักเขียน: zerxins นักวาด: @jelly_haruharu

Y

ดาราหลงถิ่นกับหัวหน้าหมู่บ้านกลิ่นนมสด | omegavers (Enigma x Alpha)

ดาราหลงถิ่นกับหัวหน้าหมู่บ้านกลิ่นนมสด | omegavers (Enigma x Alpha)

นักเขียน: zerxins นักวาด: @jelly_haruharu

Y

9
ตอน
458
เข้าชม
3
ถูกใจ
3
ความคิดเห็น
22
เพิ่มลงคลัง
“มอม ๆ แบบลุงไม่ใช่สเปคดาราอย่างผมหรอกครับ” | “แล้วคิดว่าเด็กอย่างคุณถูกใจผมรึไง อ่อนหัดแบบนี้ต้องให้พี่สอนมั้ยหนู”

  

  

เพราะถูกแอนตี้แฟนปล่อยข่าวเสีย ๆ หาย ๆ จนดาราดังอย่าง ‘ปิน’ ต้องขึ้นดอยมาไกลเพื่อกู้ภาพลักษณ์ที่ว่าติดหรู 

ตอนแรกก็ไม่คิดว่าจะลำบากขนาดนี้ ถ้าไม่มีนิสัยประหลาด ๆ กับความลับติดมาด้วย 

แถมยังซวยต้องมาเจอ ‘เต’ หัวหน้าหมู่บ้านที่โคตรกวนประสาทอีก 

  

"ผมไม่ได้จะดูถูกนะ แต่ผมว่าคนอย่างคุณอยู่ที่นี่ไม่ได้หรอกครับ มันจะลำบากเปล่า ๆ " 

แต่คิดหรือว่าดาราพ่วงด้วยเพศรองอย่างอีนิกม่าจะรู้จักคำว่าสลด? ข่าวฉาวที่ว่าติดหรูนั่นน่ะเรื่องจริง…แค่เพียงครึ่งเดียว แต่ความจริงอีกครึ่งที่มีแค่ไม่กี่คนที่รู้คือ... 

"แล้วไม่ทราบว่ามีปัญหาอะไรนักหนาครับ? ผมจะอยู่หรือจะไป มันใช่ธุระของลุงเหรอ?" 

"..." 

"หึ... ผมก็ไม่แปลกใจหรอกครับ ว่าทำไมหมู่บ้านถึงได้ดูกันดารได้โล่ขนาดนี้ สภาพมอม ๆ เหมือนคนดูแลไม่มีผิด" 

เป็นดาราที่ติดปัญหาอยู่อย่างเดียว... คือปากดีจนน่าตีให้ตาย 

“ลุง? เมื่อกี้คุณดาราว่าอะไรนะ เอ็งกล้าดียังไงมาพูดจาแบบนี้วะ" 

หัวหน้าหมู่บ้านเองก็ใช่ย่อย ที่ทำให้ดาราตกใจคือทำไมฟีโรโมนของอีนิกม่าอย่างเขา ถึงกดข่มอัลฟ่ามอม ๆ คนนี้ไม่ได้เลยสักนิด 

แต่นั้นยังไม่ใช่ปัญหาเท่าไหร่ ที่สำคัญคือคุณดาราเขาดันมีนิสัยประหลาด ๆ ติดมาด้วยน่ะสิ 

“แล้วนี่อะไรอะ?” 

“ขี้สงสัยจังนะลุง! อ๊ะ อย่าเปิดนะ” 

“หวงซะด้วย ผมขอดูหน่อยน่า ห้ะ? อะไรกัน ฮ่า ๆ คุณดารายังไม่หย่านมเหรอเนี่ย?” 

ใช่ ปินดันมีนิสัยประหลาด ๆ อย่างอาการขาดนมไม่ได้ติดมาด้วย 

“เข้าใจแล้วว่าทำไมคุณถึงเรียกผมว่าลุง ที่แท้ไอ้หนูก็ยังเป็นเด็กไม่หย่านมนี่นา” 

ขาดนมไม่ได้เหมือนเสพติด ถึงขั้นกินไม่ได้นอนไม่หลับ ร่างกายกระสับกระส่าย เหมือนจะขาดอากาศหายใจ 

“หยุดนะ! ห้ามล้อ!! คุณมีสิทธิ์อะไรมาพูด ผะ ผมเป็นดารานะเว้ย!” 

“ฮ่า ๆ ดาราอะไร หน้าตาก็เหมือนคน เราแค่ต่างกันตรงที่คุณยังไม่หย่านมแค่นั้นเอง” 

  

โชคชะตาก็เหมือนเล่นตลก ลังนมที่เขาพกมาหวังจะให้อยู่รอดตลอดสองเดือน กลับถูกกองทัพปลวกเจ้าถิ่นแทะจนพังยับเยินภายในคืนเดียว 

“นั่นมันนมของผมนะ! ผมสั่งนำเข้าจากฟาร์มที่เขาเปิดเพลงคลาสสิกให้วัวฟังทุกเช้า...แล้วดูไอ้พวกหน้าขนพวกนี้สิ มันกล้าดียังไงมาแทะสมบัติของผม!” 

ปินมองสภาพนมกล่องที่แตกกระจายด้วยแววตาสิ้นหวัง เขาต้องทนลงแดงไปอีกสองเดือนงั้นเหรอ? 

  

แต่แล้วสวรรค์ก็ประทานทางรอด (ที่มาพร้อมความซวย) เมื่อเขาเพิ่งรู้สด ๆ ร้อน ๆ เลยว่า “ลุงหัวหน้าเป็นเจ้าของฟาร์มวัว” 

และด้วยอีโก้ของดาราคิดหรอว่าเขาจะยอมพ่ายแพ้ 

“จำไว้เลยนะ...อย่างผมน่ะ ไม่มีทางบากหน้าไปขอร้องพึ่งพาตาลุงนั่นหรอก” 

 

  

#ดาราหลงถิ่นกับหัวหน้าหมู่บ้านกลิ่นนมสด 

 

📍อีบุ๊คมาต้นเดือนพฤษภาคมน้าา  

กำลังเร่งปั่นเลยฝากติดตามด้วยคับบ 

  

คำเตือน 

นิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องราวความสัมพันธ์ระหว่าง 

ชาย × ชาย (Boys’ Love) 

อาจมีคำพูดหรือการกระทำบางอย่างที่ไม่เหมาะสม 

ซึ่งทั้งหมดเกิดจากจินตนาการของผู้เขียน 

โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน และหากมีข้อผิดพลาดประการใด ผู้เขียนต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยค่ะ 

  

เมะหมาเด็กขี้วีนกับเคะกล้ามนิสัยลุงขี้แกล้ง เรื่องนี้พระเอกเราขนตาเปียกบ๋อยบ่อย เป็นดาราเจ้าน้ำตาครับ ทำตัวแข็งกระด้างแต่ภายในนุ้บนิ้บ หลัง ๆ พูดเพราะครับพี่ค้าบ ส่วนนายเอกเราก็นิสัยเหมือนคนแก่เอ็นดูเมะไม่ไหว ปากบอกอยากแกล้งแต่คอยโอ๋ให้ตลอด หลัง ๆ คอยให้ท้ายส่งเสริม คนที่รุกให้เป็นลุงเถอะ รุกไปนั่งตักเด่ก 

  

สามารถเข้ามาพูดคุย-ทวงนิยายกันได้คับ 

(X) : @zerxins 

  

📍แปะพิกัดนักวาดคนเก่งคับบ  

(X) : @jelly_haruharu 

  

  

  

  

แสดงเพิ่มเติม

รีวิว (2)

5.0