ทะลุมิติมาบอกเลิกคู่หมั้นเลว
โดย...ช่อดอกเข็ม
คำโปรย
‘มนสิชา’ ออดิทเตอร์สาวสวยวัยยี่สิบแปดปีเกิดอาการหลับในขับรถพุ่งชนต้นไม้ใหญ่ข้างทางระหว่างทางขับรถกลับจากบริษัทลูกค้า
เธอตายคาที่... ขณะที่กำลังยืนมองร่างไร้วิญญาณของตัวเองที่ติดแหง็งอยู่ในรถ ก็เกิดลมพายุหมุนลูกใหญ่ขึ้น และลมมหึมานั้นก็พัดพาเธอให้ทะลุมิติเข้ามาอยู่ในร่างของ ‘มายา’
นางร้ายไร้ค่าในนิยายรักน้ำเน่าที่เธอเพิ่งอ่านจบ
มายาคือผู้หญิงที่มนสิชาใช้คำด่าว่าโง่เปลืองที่สุดตั้งแต่อ่านนิยายมา เกิดมาพร้อมทุกอย่างทว่ากลับตามืดบอดเพราะผู้ชายคนเดียว รักผู้ชายจนลืมรักตัวเองยอมให้คู่หมั้นสารเลวที่ไม่เคยเห็นค่าในตัวเธออย่าง ‘ออสติน’ ทำร้ายจิตใจซ้ำแล้วซ้ำเล่า ควงผู้หญิงอื่นไม่ซ้ำหน้าและยังพาผู้หญิงเหล่านั้นมานอนที่คอนโดที่จะใช้เป็นเรือนหอโดยไม่แคร์ว่าเธอจะเจ็บปวดและเสียใจมากแค่ไหน
เพราะคำว่ารักทำให้มายาต้องทนครั้งแล้วครั้งเล่า
ทว่าไม่ใช่กับมนสิชา...
และเป้าหมายแรกของเธอในการเป็นมายาก็คือการบอกเลิกคู่หมั้นสารเลวอย่างออสติน
ออสติน / อรินท์
มายา / มนสิชา
ตัวอย่าง
“ออสตินเราเลิกกันเถอะ”
“เลิก?”
“ใช่ เลิก ถอนหมั้น ยกเลิกงานแต่งงาน ต่างคนต่างอยู่ไม่เกี่ยวข้องกันอีกตลอดไป”
“ได้สิ”
คำตอบของเขาทำให้เธอยิ้มกว้าง ไม่คิดว่าเรื่องทุกอย่างจะจบง่ายกว่าที่คิด ก่อนจะยิ้มค้างให้กับคำพูดในประโยคต่อมา
“แต่หลังจากที่เธอมีลูกให้ฉันนะ”
..............................................................
ฝากนิยายเรื่องใหม่ด้วยนะคะ
ด้วยรัก...ช่อดอกเข็ม
