✱✱✱ คนสุดท้ายของ บริหารรักร้าย ✱✱✱
ก็บอกว่ากูเกลียด เกลียด ๆๆๆ
พูดกี่รอบก็ยังยืนยันคำเดิมว่าเกลียด 'เมีย' ที่ตัวเองไม่ได้เลือก!
แต่ทำไมไม่รู้ ตอนที่เห็นยัยเด็กนั่นแอบคุยกับคนอื่น
มีคนมาสารภาพรัก จากส้นตีนที่อยากเอาไว้เดินเท่ๆ
กลับดันอยากสอย เหยียบหน้าไอ้เหี้ยนี่ฉิบหาย!!
“กับเมียคนอื่นนี่ไม่เว้นหน่อยเหรอ?” ถามไอ้หน้าเหี้ย มันไม่รู้หรือไง ว่าซินเป็นคนของใคร
“เมีย?”
“แหวนหมั้น เอาให้มันดูหรือยัง? ถ้ายัง.. เฮียจะได้เปิดรูปทั้งงานให้มันดูเลยว่าเราหมั้นกันตั้งแต่ตอนไหน..”
ควาx!!! กูแค่เกลียดพวกหลายใจ นอกใจคนเท่านั้นแหละ
อยู่เฉยๆ พยายามทำตัวให้กูรักมันก็พออยู่แล้ว จะไปโปรยเสน่ห์ให้ความหวังคนอื่นทำไม 'ซินซี'
📌📌ขีดเส้นใต้หนาๆ 👉 ตัวอย่าง
“ปล่อยหนูนะ หนูบอกให้ปล่อยไง เฮีย!!!”
ซินซีตกใจ ต่อการกระทำอุกอาจที่เขาเข้ามาช้อนตัวเธอทันทีที่ลงจากรถ
ร่างเล็กดิ้นสั่นในอ้อมแขนแกร่งจนกระทั่งมาหยุดอยู่ในห้องเพนต์เฮ้าส์ราคาแพง ก่อนจะถูกโยนลงด้วยความรุนแรงบนโซฟา จนหน้าเกือบคว่ำไปกระแทกพนักพิง
“อย่ารุนแรงกับหนูได้ไหม ไม่งั้นหนูจะฟ้องป๊า!!”
ทันทีที่ตั้งสติได้ ร่างเล็กเริ่มหาทางหนีทีไล่
เธอไม่ไหวกับเขาจริงๆ นะ ไอ้การกระทำต่ำๆ แบบนี้ไปเรียนรู้มาจากไหน เฮียไม่ใช่คนเดิมที่เคยรู้จักเลย!!
“หึ! คิดจะฟ้องป๊าเธอ แล้วป๊าเธอไม่บอกก่อนหรือไง ว่าการที่ผัวเมียกัน มีปากมีเสียงกันมันเรื่องปกติ”
วินเซนต์สวนกลับคืน ก่อนจะรีบปลดหัวเข็มเข็ดแล้วใช้มันมาทำเป็นแส้แทน
“ก็มีแต่เฮียคนเดียวนั่นแหละประสาทแดก!!” เธอยังไม่ทันได้เริ่มอะไรเลย
“แล้วอยากรู้หรือเปล่า.. ว่าการที่ฉันประสาทแดกขนาดนี้เพราะใคร ถ้าไม่ใช่เพราะเธอ”
วินเซนต์ฟาดเข็มขัดลงบนโซฟาด้วยอาการอยากข่มขู่ ก่อนจะเขวี้ยงมันอย่างไร้ทิศทาง แล้วพุ่งกระโจนเข้าไปกดเธอจนอีกฝ่ายหงายหลังนอนราบ
วินาทีนี้ซินซีทำได้แค่ขัดขืนพล่าน แต่ทว่าแรงของเธอที่คอยผลักไสเขาดันไม่สู้พฤติกรรมป่าเถื่อนเลยสักนิด
“หยุดนะ! จะทำอะไรหนู”
“ก็บอกให้เตรียมตัวตั้งแต่บนรถแล้วไงซิน จำไม่ได้เหรอ!”
“หนูไม่ได้บ้าจี้อย่างเฮียสักหน่อย!”
“เออ!! งั้นก็ไม่ต้องพูดมาก หุบปาก! รอดูเลยแล้วกันว่าเฮียจะทำอะไรเธอต่อจากนี้..”
แล้วหน้าที่ของเมียมีอะไรบ้าง? **
--- หากชื่นชอบนิยายปมเบา ถอดสมองอ่านได้ ดราม่าจิกกัดนิดๆ ให้พระเอกได้ไหว้เมียนิดหน่อย55 ---
อย่าลืม📍📍 กดเข้าคลัง พร้อมจิ้มหัวใจให้เรื่องนี้หน่อยนะคะ เลิฟฟ 💕💕
Guest
