กลิ่นกรุ่นความทรงจำ

ในวินาทีนั้นแก้มรู้สึกได้ถึงความร้อนจากลมหายใจที่เป่ารดผิวเนื้อ กลิ่นฟีโรโมนในกายเธอเริ่มเปลี่ยนไปตามความตื่นตระหนกและหวั่นไหวที่พุ่งสูงขึ้น และนั่นยิ่งทำให้สิงห์ 'คลั่ง' มากกว่าเดิม

"ชื่ออะไร?" เขาถามชิดใบหู จนเธอรู้สึกขนลุกซู่ไปทั้งตัว

"กะ…แก้ม... ค่ะ"

"แก้ม..." สิงห์ทวนชื่อเธอซ้ำๆ ราวกับกำลังชิมรสชาติของมัน "นับตั้งแต่วันนี้ไป เธอไม่ต้องทำงานในแผนกนั้นแล้ว"

แก้มเบิกตากว้าง "หมายความว่ายังไงคะ? บอสจะไล่ฉันออกเหรอ?"

สิงห์ผละใบหน้าออกมาเพียงนิดเดียว สายตาของเขาจ้องมองริมฝีปากบางที่สั่นระริกของเธอด้วยความรู้สึกบางอย่างที่ลึกซึ้งกว่าแค่การทำงาน

"เปล่า... แต่เธอต้องมาเป็น 'ห้องแล็บ' ส่วนตัวของฉัน" เขาเว้นจังหวะพลางใช้นิ้วโป้งลูบผ่านชีพจรที่ลำคอเธอเบาๆ "ย้ายข้าวของไปที่คอนโดของฉันคืนนี้ เพราะฉันต้องการดมกลิ่นเธอ... ทุกเวลาที่ฉันต้องการ"