กชนิน…เด็กสาวปี 4 ที่ดูธรรมดา
แต่สิ่งเดียวที่เธอไม่มีเหมือนคนอื่นคือ “อดีต”
เธอจำอะไรไม่ได้ก่อนอุบัติเหตุ
ไม่มีความทรงจำ ไม่มีความเจ็บปวด และไม่มีใครในหัวใจ
จนกระทั่ง…เธอได้เจอกับผู้ชายข้างห้อง
-------
เหนือเมฆ
ผู้ชายนิ่ง ดิบ เถื่อน
สายตาเขาเหมือนคนที่ “รู้จักเธอดีเกินไป”
แต่เขากลับบอกแค่ว่า
“เราเพิ่งรู้จักกัน”
ทั้งที่ความจริง…
เขาคือคนที่เคยรักเธอที่สุด
และก็เป็นคนเดียวกัน…ที่ทำลายเธอจนไม่เหลืออะไร
เมื่อความทรงจำหายไป
ความสัมพันธ์ครั้งใหม่จึงเริ่มต้นขึ้น
โดยมี “ความจริง” เป็นสิ่งเดียว
ที่เหนือเมฆไม่กล้าบอก
เพราะถ้าเธอจำได้เมื่อไหร่
เธออาจจะไม่เลือกเขาอีกเลย
"พี่มันดีเกินไป ต่อให้พยายามขนาดไหนก็ไม่มีทางรักพี่"
"ได้ งั้นกูจะเลวให้มึงดู แล้วมึงอย่าร้องแล้วกัน"