แล้วความรัก…จะลงเอยยังไง

เมื่อซิล—สายลับที่ไม่ควรรักใคร ดันปีนเข้าห้อง “จูน” ทุกคืน
จากคนข้างบ้าน กลายเป็นคนที่เธอให้ทั้งใจ แต่วันที่ต้องเลือก…เขากลับเลือก “งาน”และคนที่เลือกเขามาตลอด—กลับ “ไม่ถูกเลือก”
จูนเลยต้องหนีไปไกล เพราะรักครั้งนี้…มันเจ็บเกินจะอยู่ต่อ
ท็อปที่มาช้าเกินไป ค่อย ๆ ปล่อยมือและกิ่งที่ยืนอยู่ข้าง ๆ กลายเป็นคนเดียวที่เข้าใจเขาที่สุด
"เป็นแฟนแล้วจอจับนมหน่อยดิ" "ไอ้บ้ากาม"

อีกด้านหนึ่ง—
บิวเลือกจะรักแบบไม่ถอย
ยอมเสี่ยง ยอมพัง ถึงขั้นปีนรั้วไปหา “เกว” ทุกคืนเพราะเชื่อว่า “รักแล้วต้องลุย” แต่ชีวิตจริงไม่เหมือนที่คิด คืนแรก…ก็โดนพ่อเธอจับได้
"ลุงรปภ.นี่ใจดีนะ"
"ไอ้บิวนั้นพ่อเกว"
ความรักของพวกเขาเลยไม่ใช่แค่เรื่องหัวใจ
แต่มันคือ—
บางคนรักแล้วต้อง “ลืม”
เพราะคนที่เลือก…ไม่เลือกเขา
ในขณะที่บางคนรักแล้ว “ยอมทุกอย่าง”แม้ต้องเสี่ยง…แม้ต้องตายก็ไม่ปล่อยสุดท้ายแล้ว
จากคำว่า “ข้างบ้าน”จะกลายเป็น “ทั้งชีวิต”
หรือแค่คนที่…เคยเกือบได้รักกัน
