สวัสดีค่า มาพบกับไรต์อาอิชากันอีกแล้วนะคะ วันนี้ไรต์มาเปิดเรื่องใหม่
" สามีรอหย่าภรรยารอรัก "
....บอกว่าไม่รักกันยังอดทนได้ แต่ทว่าเมื่อตื่นเช้าขึ้นมาหลังจากมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งฉันท์สามีภรรยาด้วยกันครั้งแรก เขาก็เอ่ยปากขอหย่ากับเธอ ในวันที่ความรักของเธอกับเขาสิ้นสุดลง กลายเป็นวันเริ่มต้นของอีกหนึ่งชีวิตที่กำลังเติบโตในท้องของเธอ....
"แม่จันทร์จ๋าบอกว่า รอให้นางฟ้าอายุขึ้นต้นด้วยเลขสองแล้วจะบอกว่าพ่อหายไปไหนค่ะ"
.................................
“เด็กหญิงพรนางฟ้านอนได้แล้วค่ะ”
เป็นครั้งที่สองที่ครูสาวนามว่าแต้มรักต้องออกคำสั่งกับสมาชิกในห้องอนุบาลสองที่เธอเป็นครูประจำชั้นอยู่
เด็กหญิงพรนางฟ้าได้ยินเข้าก็รีบดึงผ้าห่มลายการ์ตูนสุดโปรดขึ้นมาปิดหน้าแล้วก็หลับตาปี๋เมื่อโดนจับได้ว่ายังไม่นอน
ครูสาวส่ายหน้าไปมาดูอยู่ครู่หนึ่งก่อนหันมาสนใจที่จะบรรจงเขียนหัวข้อการบ้านในสมุดแบบฝึกหัดของนักเรียนแต่ละคน
ผ่านไปสิบนาทีด้วยความที่ต้องตรวจตราเด็ก ๆ อยู่ตลอดทำให้ครูสาวเงยหน้าขึ้นมาดู แล้วก็อย่างที่คิดไว้ เด็กหญิงคนดีคนเดิมคงใช้ช่วงเวลาก่อนหน้านี้ขยับเข้าหาเพื่อนที่นอนอยู่
ไม่มีการส่งเสียงเป็นสัญญาณเตือนจากครูสาว
“ต้นน้ำ” เด็กหญิงพรนางฟ้าพยายามเรียกเพื่อนที่นอนหลับอยู่ เห็นว่าเพื่อนยังคงหลับตาอยู่เช่นเดิมก็ตัดสินใจยื่นมือจะไปสะกิดแต่ก็โดนสะกัดไว้เสียก่อนด้วยฝ่ามือที่ใหญ่กว่ามาพร้อมกับรอยยิ้มเย็น ๆ
“ต้น.....ครู....แต้มรัก” ชื่อเพื่อนถูกกลือนลงคอเมื่อสบตาเข้ากับครูประจำชั้น เด็กหญิงพรนางฟ้าเอ่ยเรียกเสียงสลดเมื่อโดนจับได้อีกครั้งว่ากำลังก่อกวนเพื่อนที่นอนหลับอยู่
“ค่ะครูแต้มรักเองค่ะ” ว่าแล้วก็ฉีกยิ้มกว้างไม่เห็นฟันให้ลูกศิษย์แก้มยุ้ย เด็กหญิงพรนางฟ้าเองก็ยิ้มหวานประจบดวงตากลมโตกระพริบปริบ ๆ หลายครั้ง วิธีนี้ใช้บ่อยกับแม่และทุก ๆ คน ส่วนใหญ่ใช้แล้วจะสำเร็จทุกที เพียงแต่คราวนี้ครูแต้มรักไม่หลงกลกับพื้นฐานวิชาการออดอ้อนของเด็กหญิง
“เด็กหญิงพรนางฟ้าเก็บที่นอนค่ะ”
ได้ยินเข้าก็หูผึ่ง ตาโตด้วยความยินดี
“หนูไม่ต้องนอนกลางวันแล้วใช่ไหมคะ” เด็กหญิงพรนางฟ้าถามอย่างดีใจ สายตานั้นจับจ้องไปที่มุมของเล่น ครูคงจะอนุญาตให้ไปเล่นแล้ว
“ไม่ใช่ค่ะ เก็บที่นอน แล้วก็ตามครูมาค่ะ”
“ตามครูแต้มไปไหนคะ”
“ไปตรงโน้นค่ะ ไปนอนข้างข้างโต๊ะครูแต้มกันดีกว่านะคะ”
ของเล่นจ๋า นางฟ้าขอลาก่อน เราไม่มีวาสนาต่อกันเสียแล้ววันนี้ สายตาละห้อยคู่นั้น ครูสาวสังเกตเห็นแล้วก็อ่านออกด้วยว่ากำลังคิดอะไรอยู่
“ไปกันค่ะ ไม่ต้องลีลานะคะ”
เด็กหญิงพรนางฟ้าอยากจะสายหน้าแต่ก็ไม่ทันแล้วผ้าห่มถูกครูแต้มรักถูกถือไว้เป็นตัวประกัน เด็กหญิงคิ้วตกดวงหน้ายับย่นเหมือนขนมจีบ ถึงกระนั้นก็หยิบหมอนวางไว้บนที่นอนแล้วก็ลากเดินตามหลังคุณครูแต้มรักไปอย่างช้าๆ อย่างคนจำยอมไม่มีทางเลือก
สรภาพกันมาเลยค่า ว่าเด็ก ๆ ใครไม่ชอบนอนกลางวัน 5555555
ไรต์ขอฝากนักอ่านทุกคนเอ็นดูเด็กหญิงพรนางฟ้าด้วยนะคะ นิยายเรื่องนี้ไม่มีนอกกาย นอกใจ พระเอกแค่ปากหนักรู้ตัวช้า นางเอกของเรารักข้างเดียวมานานแสนนาน มีดราม่าเล็กน้อย เบา ๆ ย่อยง่ายสไตล์ไรต์อาอิชานะคะ
.........
อย่าลืมกดหัวใจกับเข้าชั้นไว้นะคะ จะได้ไม่พลาดการอัพเดตใหม่ ๆ
🌟🌟🌟🌟
ขอให้อ่านอย่างมีความสุขนะคะ
Guest
