เสียงปืนดังสนั่นรอบทิศ เสียงระเบิดสะท้อนก้องไปทั่วสนามรบ ฟ้าคราม หนึ่งในทหารหน่วยรบพิเศษกระชับปืนในมือก่อนสาดกระสุนใส่ป้อมผู้ก่อการร้าย แต่ยังไม่ทันจะเคลื่อนตัวก็ถูกแรงระเบิดจากลูกสังหารที่ฝังไว้ซัดจนร่างกระเด็นออกไป
ในวินาทีนั้นเขารู้ชัด—ไม่มีทางรอด ได้ยินเพื่อนเรียกชื่อแผ่วแทรกเสียงปืน เสียงระเบิดทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ จนภาพตรงหน้ามืดดับ
เมื่อรู้สึกตัวอีกครั้ง ฟ้าครามพบว่าตนยืนอยู่ในสถานที่ปกคลุมด้วยหมอกควันสีขาวหนาทึบ มองไปทางไหนก็ไม่เห็นทิศทาง เขาเดินลัดเลาะไปเรื่อย ๆ จนพบชายชราผมยาวสวมชุดขาวนั่งนิ่งอยู่บนโขดหิน
“สวัสดีครับ…ที่นี่ใช่สวรรค์หรือเปล่า” ฟ้าครามเอ่ยเบา ๆ
ชายชราลืมตาช้า ๆ “ใช่แล้วล่ะ…แต่ไม่ใช่สวรรค์ นี่คือ ‘ทางผ่าน’ เจ้าเพิ่งสิ้นชีพมาใช่หรือไม่ ไหนข้าขอดูบุญกรรมดวงชะตาของเจ้าก่อน”
เขาเปิดหนังสือหนาเล่มหนึ่งขึ้น แสงทองเปล่งประกายออกมาในทันที “อืม…ตามบุญกรรม เจ้าชาติหน้าจะได้เกิดเป็น ‘หมา’ …หมาของคนรวยด้วย”
ฟ้าครามเบิกตากว้าง “ห๊ะ!? ไม่อยากเป็นหมานะครับ!”
ชายชรานิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะยิ้มบาง ๆ “ก็มีทางอยู่นะ…เจ้าอยากไปเกิดเป็นองค์ชายไหมล่ะ แต่จะไม่ได้เริ่มตั้งแต่ทารกนะ เจ้าจะไปสวมร่างตอนโต เพราะวิญญาณเดิมขององค์ชายถูกทำลายไป ยมทูตหาวิญญาณแทนไม่ได้ โชคดีที่เจ้ามาถึงพอดี ดวงชะตาเจ้าจึงเข้ากันได้พอดี”
ฟ้าครามลังเลครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบในใจ “ดีกว่าเกิดเป็นหมาล่ะ…” เขาพยักหน้า
“งั้นก็กระโดดลงไปที่เบาะสีน้ำเงินนั่น” ชายชราชี้ไปยังจุดหนึ่ง
ฟ้าครามสูดลมหายใจลึกแล้วกระโดดลงไป ร่างเขาร่วงผ่านแสงสีสันหมุนวน ภาพนับร้อยนับพันไหลทะลักเข้ามาในหัว ก่อนที่เขาจะลืมตาอีกครั้ง
“นี่มัน…ที่ไหน?”
