เสียงดนตรีดังก้องตลอดทั้งคืน
แสงไฟนีออนหลากสีสาดส่องเข้ามาทะลุกระจกของบาร์เล็กๆ ใจกลางเมือง หนุ่มพนักงานบริษัทในชุดทำงานสีเรียบ เอนตัวพิงพนักเก้าอี้ ใบหน้าหล่อคม ผิวขาว สูงโปร่ง ใบหน้าที่ดูดีตามแบบฉบับคนเมืองแต่ตอนนี้กลับเปื้อนน้ำตา
เขานั่งอยู่คนเดียว หน้าขวดเหล้าที่พร่องไปกว่าครึ่ง ดวงตาแดงช้ำ มือหนึ่งถือแก้ว อีกมือปาดน้ำตา
“ใช่ครับ...ผมเป็นเกย์ ผมคบกับเขามา 10 ปีเต็ม เขาไม่เคยพูดเรื่องอยากมีลูกกับผมเลยสักครั้ง…”
เสียงพูดเบาราวกับบ่นกับตัวเองผสมความเสียใจที่แทบกลืนไม่ลง
“ผมจับได้ว่าเขานอกใจ และรู้ว่าผู้หญิงคนนั้นท้อง… ตอนผมถามว่า 'ทำไม?' เขากลับตอบว่า 'ก็เธอมีลูกให้ฉันไม่ได้'…”
หัวใจของเขาเหมือนถูกมีดกรีดซ้ำซาก
มันไม่ใช่แค่การนอกใจ แต่มันคือการทรยศที่ฝังลึกถึงแก่นจิตใจ
หลังจากนั่งจมอยู่กับความเศร้าอยู่พักใหญ่ เขาลุกขึ้น เดินออกจากร้านไปตามริมฟุตบาทของถนนยามค่ำคืน แสงสีจากร้านรวง และไฟรถที่แล่นผ่านไปมา ส่องสะท้อนดวงตาเขาที่เริ่มว่างเปล่า
เสียงหัวเราะ เสียงรถ เสียงรองเท้ากระทบพื้น ทุกอย่างดูห่างไกล เขากำลังพยายามหนีจากความรู้สึกของตัวเอง
“หรือทุกอย่างมันคือบทลงโทษ… หรือผมผิดที่ไม่สามารถเป็นในสิ่งที่เขาต้องการได้”
ในขณะที่ความคิดพันกันยุ่งเหยิง เขาก็ได้ยินเสียงใครบางคนดังขึ้นใกล้หู
“เฮ้! ระวัง!!”
เขาหันไปตามเสียงนั้น สายตาพบเพียงแสงไฟหน้ารถ BMW สีแดงคันหนึ่งพุ่งเข้าหาอย่างรวดเร็ว เสี้ยววินาทีนั้น โลกทั้งใบเหมือนหยุดหมุน
เสียงเบรก เสียงโครมดังสนั่น ร่างเขาถูกชนกระเด็นลอยขึ้นกลางอากาศก่อนตกกระแทกลงกับพื้นอย่างรุนแรง
ทุกอย่างรอบตัวเงียบสนิท
เสียงรอบข้างหายไป เหมือนโลกตกอยู่ในสุญญากาศ
ภาพทุกอย่างเริ่มเลือนราง
หัวสมองเขาขาวโพลน
สติกำลังดับวูบ...
Guest
