ธาม (Thame) : พี่ว้ากคณะวิศวกรรมศาสตร์ปี 4 มาดนิ่ง โหด และมีอดีตที่ฝังใจกับความรักจนกลายเป็นคนเย็นชา เขาเห็นผู้หญิงเป็นเพียงเครื่องมือในการเดินหมากเพื่อประชดอดีตคนรักเก่า แต่กฎของแรงดึงดูดกลับเหวี่ยงให้เขามาเจอ ‘ของจริง’ ที่เขาคุมเกมไม่อยู่
ต้นข้าว (Tonkhao) : ดาวคณะบริหารธุรกิจปี 1 สาวสวยสายสตรองที่ไม่ได้มีดีแค่หน้าตา แต่พกพาไอคิวและไหวพริบมาเต็มพิกัด เธอคือคนเดียวที่กล้าต่อปากต่อคำกับพี่ธาม และเป็นคนเดียวที่มองเห็น ‘ความอ่อนโยน’ ที่ซ่อนอยู่ภายใต้เสื้อช็อปสีเข้มตัวนั้น
ธามพยายามเข้าหาต้นข้าวโดยการแกล้ง แกล้งแทบจะทุกเวลาที่เจอหน้ากัน วันไหนที่ไม่ได้เจอหน้า ธามก็จะพยายามทำทุกอย่างเพื่อให้เจอจนได้
กิจกรรมรับน้องของตึกคณะบิรหารธุรกิจ
“ไอ้ธาม! มึงมาคณะบริหารทำไมวะ?” ปืน เพื่อนสนิทเอ่ยถามอย่างไม่เข้าใจ คณะตัวเองก็มีรับน้องเหมือนกันแท้ๆ แต่ไอ้ธามกับโดดงานตัวเองมาที่คณะบริหาร
“พามึงมาดูความตื่นเต้นไง มึงชอบแบบนี้ไม่ใช่เหรอ?”
“ใช่! กูชอบ แต่มึงไม่ชอบไม่ใช่เหรอ?” ปืนทำหน้างง หันไปมองเพื่อนสนิทอีกคน “ใช่ไหมวะ ไอ้หมอก”
“ใช่” หมอกพยักหน้า “กูว่ามึงแอบปิ้งสาวคนไหนอยู่หรือเปล่าวะ ไอ้ธาม”
“กูจะปิ้งใครได้ เสือวิศวะอย่างกูไม่ปิ้งใครง่ายๆ หรอก แค่พาพวกมึงมาเช็กเรทติ้งเท่านั้น”
ในระหว่างที่ทั้ง 3 กำลังถกเถียงกัน ดาวคณะบริหารคนล่าสุดก็เดินถือกล่องบริจาคเข้ามา
“พี่คะ ช่วยบริจาคเงินเพื่อสมทบทุนไปช่วยเด็กดอยด้วยกันมั้ยคะ”
“ช่วยแล้วพี่จะได้อะไรล่ะ?”
“ได้บุญไงคะ”
“บุญน่ะพี่ไม่ต้องการ พี่ชอบความสนุกมากกว่า”
“ยังไงคะ?”
“ถ้าพี่บริจาคให้ 1 พัน เธอต้องยอมให้พี่แกล้งทั้งเทอมนะ โอเคปะ!” ธามขบริมฝีปากเล็กน้อยก่อนจะยิ้มเจ้าเล่ห์ “เธอต้องหาเงินให้ได้ตามเป้าเพื่อผ่านกิจกรรมไม่ใช่เหรอ? หากพี่บริจาค 1 พัน เธอก็ผ่านกิจกรรมอย่างสบายๆ เลยนะ”
“แบบนี้ก็มีด้วยเหรอพี่! บริจาคเงินเพื่อแกล้งฉันนี่นะ”
“พี่ไม่ได้แกล้งใครง่ายๆ นะ ถ้าไม่ถูกชะตาพี่จริงๆ”
และแล้วการแกล้งเพื่อดึงให้เธอเข้ามาใกล้ เพื่ออยากอยู่ในสายตา เพื่ออยากให้เธอจดจำ แต่ยิ่งแกล้งเขากลับยิ่งหลง ยิ่งร้ายเขากลับยิ่งหวง จนสุดท้ายเสือที่เคยคิดจะตะครุบเหยื่อแบบกินแล้วคายทิ้ง กลับกลายเป็นหมาโบ้ที่ยอมคุกเข่าอ้อนวอนขอความรักจากเธอ
***ฝากนักอ่านที่รักทุกท่าน กดติดตาม กดถูกใจ กดเพิ่มเข้าชั้น และคอมเม้นท์พูดคุยเพื่อเป็นกำลังใจให้นักเขียนตัวน้อยๆ คนนี้ด้วยนะคะ***
Guest
