คืนนั้นผมกับท่านประธาน(Omegaverse)

น่านน้ำ พ่อค้าอาหารตามสั่งหัวใจแกร่งที่จบชีวิตลงจากอุบัติเหตุรถชน แต่จิตวิญญาณดันถูกเหวี่ยงมาอยู่ในร่างของเบต้าหนุ่มชื่อเดียวกันในโลกที่แบ่งชนชั้นด้วยฟีโรโมน ร่างเดิมคือน่านน้ำเด็กเสิร์ฟผู้อ่อนแอที่ยอมแลกศักดิ์ศรีนอนกับ คุณจักร อัลฟ่าผู้สูงส่งเพื่อหวังเศษเงินและที่พึ่งพิง

ทว่า... น่านน้ำคนใหม่ไม่ใช่คนเดิม!

ทันทีที่ลืมตาตื่นขึ้นมาบนเตียงหรู แทนที่จะออดอ้อนขอส่วนบุญ เขากลับเดินไปตบไหล่ประธานหนุ่มแล้ววิจารณ์ลีลาบนเตียงเหมือนประเมินผลงานรุ่นน้องฝึกงาน "จังหวะแรกติดขัด แต่ช่วงกลางคุมโทนดี... ผมให้สองคะแนนแล้วกันครับพี่!" 

ทิ้งเช็คหลักแสนไว้ให้ดูต่างหน้า แล้วแบกสังขารปวดหนึบกลับไปคว้าตะหลิวเหล็กอาวุธคู่กาย เปิดร้านอาหารตามสั่งซอมซ่อหน้าตึกแถวผุพัง ประกาศก้องว่า "รสชาติพรีเมียม ราคาเบต้า" เขาไม่สนว่าใครจะใหญ่มาจากไหน ตราบใดที่มีพริกขี้หนูสวนและกระทะเหล็กอยู่ในมือ เขาก็พร้อมจะสยบคนทั้งโลก!

ทางด้าน คุณจักร ประธานหนุ่มผู้ไม่เคยถูกปฏิเสธ กลับต้องกระวนกระวายจนนั่งไม่ติด เพราะรสสัมผัสและกลิ่นจางๆ ของเบต้าปากดีคนนั้นมันรบกวนจิตใจยิ่งกว่าฟีโรโมนโอเมก้าคนไหนๆ

"ไปลากตัวมันกลับมา... ผมจะสอนให้รู้ว่าใครกันแน่ที่เป็นเจ้าชีวิต!" 

⚠️ Trigger Warning & Content Warning ⚠️ 

(โปรดอ่านก่อนเข้าสู่โลกของกะเพราทองคำ) 

• Omegaverse: มีการกล่าวถึงชนชั้น Alpha / Beta / Omega และกลิ่นฟีโรโมน (แต่เรื่องนี้เน้นที่เบต้าที่แปลว่าอิสระ!) 

• Dubious Consent: มีการกล่าวถึงความสัมพันธ์ทางกายในตอนเปิดเรื่อง (ที่เป็นของเจ้าของร่างเดิม) 

• Dirty Talk: มีการใช้ภาษาที่ไม่สุภาพและคำพูดสองแง่สองง่ามเพื่ออรรถรสความกาว 

• Classism: การแบ่งชนชั้นในสังคม (ซึ่งจะถูกนายเอกตบด้วยตะหลิวจนพังทลาย) 

• Brainless Comedy: คำเตือนที่สำคัญที่สุด! นิยายเรื่องนี้เป็นแนวคอมเมดี้เบาสมอง โปรดถอดสมองแล้ววางทิ้งไว้ข้างหน้าจอก่อนอ่าน อย่าถามหาความสมเหตุสมผลจากนายเอกที่ควงตะหลิวแทนอาวุธสงคราม! 

ฮ่าๆๆๆ ไรท์เตอร์บอกเลยว่าเรื่องนี้ไรท์จะละเลงให้สุดๆเลยนะ เพราะเรื่องนี้ เบาสมองหรือถึงขั้นถอดสมองก่อนแล้วอ่านได้เลยเพราะงั้นอย่าคาดหวังเหตุผลจากนิยายเรื่องนี้เลยนะคะ รีดเดอร์ ที่กน้าตาดีทุกๆท่าน

#ไรท์เตอร์ไม่มี