หากโลกที่คุณอยู่คือ ‘นิยาย’ ที่ตอนจบถูกเขียนไว้ด้วยเลือด... คุณจะยอมตายตามบท หรือจะลุกขึ้นมาฉีกหน้ากระดาษทิ้งเพื่อเขียนมันใหม่ด้วยตัวเอง?
‘ปัณ’ ตื่นขึ้นมาในร่างของตัวประกอบที่มีหน้าที่เพียงอย่างเดียวคือ ‘ตาย’ เพื่อเป็นบันไดให้พระเอกก้าวสู่ชัยชนะ แต่เมื่อความตายครั้งนี้แลกมาด้วยความฉ้อฉลของประเทศที่เน่าเฟะ เขาจึงเลือกที่จะขัดขืนโชคชะตา เพื่อปกป้องชายคนเดียวที่เขารัก... ‘คชาธร’ แคนดิเดตนายกฯ ผู้แบกความหวังของคนทั้งชาติไว้บนบ่า
ท่ามกลางเกมอำนาจสุดสกปรก การทุจริตที่กัดกินรากเหง้า และนโยบายลวงตาที่ชื่อ N.C.R. ทั้งคู่ต้องร่วมกันเดินหมากในกระดานที่ถูกกำหนดผู้ชนะไว้ล่วงหน้า ชัยชนะที่แลกมาด้วยความอ้างว้าง และการรอคอยที่ยาวนานถึง 28 ปี เพื่อจะได้เห็นท้องฟ้าที่ใสสะอาดในวันที่ใครคนหนึ่งไม่อยู่เคียงข้างอีกต่อไป
นี่คือนิยายที่บันทึกหยดน้ำตาแห่งอุดมการณ์ ความรักที่หนักแน่นกว่ากาลเวลา และความเชื่อที่ว่า... แม้เราจะไม่ได้เห็นดอกไม้ที่ปลูกเบ่งบานในรุ่นของเรา แต่อย่างน้อยเราก็ได้ทิ้งร่มเงาไว้ให้คนที่เรารักในอนาคต
“ถ้าชาติหน้ามีจริง... เราสองคนคงจะได้เห็นประเทศนี้เจริญแล้วจริงๆ ก็ได้นะ”
