ชายพเนจร

บทที่.1 #คุณเทพๆ

ณ.ที่แห่งหนึ่ง ฤดูฝน พ.ศ 2481

ท้องฟ้าอันมืดมิด บนท้องถนนมีรถวิ่งผ่านไปมา คนหนึ่งคนยืนจดจ่อรอรถประจำทาง ชายหนุ่มเดินไปมากับที่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ไม่นานก็มีชายสวมสูทเดินผ่านหลังเขาไป แต่ชายคนนั้นดันทิ้งเศษบุหรี่ที่ยังไม่หมดลงพื้น ชายหนุ่มไม่รอช้า เขาหันซ้ายแลขวา จากนั้นก็รีบหยิบขึ้นมาดูดต่อทันที

แสงไฟสาดส่องท่ามกลางความมืด ชายหนุ่มแลเห็นรถสองแถวคันหนึ่งวิ่งตรงมา เขาไม่รอช้ารีบโบกมือเรียกทันที

เอี๊ยด...รถจอด ภายในรถปลอดผู้คน ชายวัยไล่เลี่ยกันสวมแว่นตาดำโผล่หัวมาทักทาย

ธง : สิไปไสครับ

สะล้อ : ไปคุณเทพครับ

ธง : คุ้ณเทพ? กรุงเทพแม่นบ่ครับ

สะล้อ : แม่น แม่นแล้ว ไปได้ก่อครับ

ธงคิดอยู่ครู่ก่อนจะตอบไปว่า

ธง : ผมสิฟ่าวไปเติมน้ำมัน น้ำมันผมสิเหมิดแล้ว

สะล้อ : แต่ว่า ผมอยากไปคุ้ณเทพอีหลีเด้อครับ

ธง : นั่นภาษาบ้านผมเด้อครับ

สะล้อ : เอ้อ ! แม่น โทดๆ ผมอยากไปคุณเทพขนาดเน้อครับ ผมขอเต๊อะครับอ้าย

ธง : แล้วเราสิไปเฮ็ดหยังหั่นล่ะ

สะล้อ : ผมจะไปเป็นผู้กำกับครับ

ธงหัวเราะอยู่พักใหญ่ ก่อนจะรีบบอกให้สะล้อขึ้นมานั่งด้วยกันข้างๆ สะล้อไม่รอช้ารีบขึ้นรถทันที

ธง : กรุงเทพมันไกลหลายเด้ ค่าน้ำมันมันหลายโพด ข่อยบ่ค่อยอยากไปซำได๋ดอก

สะล้อ : อ๋อ...ครับ

ธง : ฮ่วย มันไกลหลายอีหลีเด้

สะล้อ : ครับ ฮู้แล้วครับ

ธง : กะลังว่ามันไกลลลลล ค่าน้ำมันหลาย !!!

สะล้อ : ครับ ฮู้แล้ว !!!!!

ธง : ฮ่วย หมาสิแม่มึงเอ้ย !!! กูบ่ได้ขับให้มึงฟรีๆเด้ !

สะล้อก้มหัวลงเล็กน้อย เขาค่อยๆหยิบเอาไฟฉายกระบอกใหญ่สีดำออกมาจากถุงผ้า แล้วยื่นให้ธง

สะล้อ : ทั้งตัวผมก็มีเต้าอี้ละครับ

ธง : แล้วสิไปกรุงเทพ เจ้าบ่มีเสื้อผ้าไปเปลี่ยนเลยบ่ ?

สะล้อส่ายหัว ธงยิ้มหึก่อนจะชักเกียร์ออกตัว

.

.

.

รถเคลื่อนที่ไม่ช้าไม่เร็ว สะล้อเห็นธงตั้งใจขับด้วยใบหน้าเรียบเฉย ชายหนุ่มเคยบอกกับเขาว่าน้ำมันกำลังจะหมด แต่สะล้อก็ยังเห็นเขาขับต่อไปได้เรื่อยๆ โดยไม่มีวี่แววว่าจะหมดเลย

ธง : ซื่อหยังล่ะหำ

สะล้อ : สะล้อ ดอยตุง

ธง : เอิ้นสะล้อซือๆกะได้แมนบ่ล่ะ

สะล้อ : ครับ

ธง : เฮาซื่อธงเด้อ

สะล้อ : ครับ อ้ายธง

ธง : ฮ้องธงซือๆกะได้ เฮาเสี่ยวกัน

สะล้อ : เออ บ่าธง

แสงดาวระยิบบนท้องฟ้า อยู่ๆสะล้อก็ผลอยหลับ ในฝันเขานึกถึงตอนเป็นเด็ก เขาถูกชายคนหนึ่งใช้แส้ฟาดไปที่หลังจนเลือดอาบ และในฝันเขายังเห็นอีกว่า ชายคนหนึ่งกำลังข่มขืนพี่สาวเขาอยู่ โดยที่พี่เขยกำลังนอนอาบเลือดใกล้สิ้นใจ

"เฮือก !!!!"

ชายหนุ่มตกใจตื่น ธงหันมามองด้วยความตกใจ

แต่แล้ว...!

.

.

ปัง ! เอี๊ยด !!!!!

เสียงปืนดังลั่น บนท้องถนนมีเพียงรถของธงเพียงคันเดียว ภายใต้แสงจันทรากลุ่มโจร 10 กว่าคนโผล่ออกมาจากข้างทาง หัวหน้าโจรร่างอ้วนหนวดเครารุงรังเดินถือปืนสั้นตรงเข้ามา

สะล้อ : เอาไงดีธง

ธง : ลงไปก่อน เดี๋ยวค่อยวากั๋น

ทั้งสองค่อยๆเดินลงมา พวกเขาชูมือสองข้างขึ้น หัวหน้าโจรส่งซิกซ์ให้ลูกน้องเดินเข้าไปหา...

แต่แล้ว !!!!!

ปัง ! ปัง ! ปัง !

เสียงปืนดังมาจากทางด้านหลัง เป็นฝีมือตำรวจสองคนที่ขับรถยิงตรงมา กลุ่มโจรสิบกว่าคนต่างวิ่งหนีเข้าไปในป่า และหายไปกับความมืดทันที

เหลือไว้แค่ 1 คนที่ยังยืนขาสั่นอยู่

"เฝ้ามันไว้ ! เดี๋ยวพวกผมเข้าไปตามพวกที่เหลือก่อน !"

พูดจบตำรวจก็พุ่งรถเข้าไปในป่าทันที ทิ้งให้สะล้อกับธงยืนงงอยู่ในดงมืด โดยที่ตรงหน้ามีโจรเฒ่าอายุประมาณ 70 ยืนขาสั่นอยู่เป็นระยะ

ท่ามกลางความเงียบ ธงสังเกตุเห็นโจรเฒ่ากำลังหวาดกลัวสุดขีด เขารวบรวมความกล้าอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเดินเข้าไปหา

ธง : อั่น... พ่อใหญ่เรามาเป็นโจรเฮ็ดหยังครับ

โจรเฒ่า : กูไม่ได้เป็นโจร...

ธง : อ้าว จังใด๋ละบาดนิ

โจรเฒ่า : กูเดินมาเก็บเห็ด แล้วอยู่ๆพวกห่านั่นก็มากระชากตัวกูไป จับกูแต่งชุดโจรแล้วให้ออกมาปล้นกับพวกแม่ง

ธง : ห๊ะ

โจรเฒ่า : เออ มันบอกว่าคนจะได้ครบๆ

ธง : ห๊ะ

ธงหันไปห๊ะใส่สะล้อที่ยืนไกลออกไป สะล้อก็ห๊ะตาม แต่เขาไม่ได้ห๊ะใส่ลุง เขาห๊ะใส่ธง เพราะเขาไม่ได้ยินว่าทั้งสองคุยอะไรกัน

โจรเฒ่า : แล้วนี่พวกเอ็งกำลังจะไปที่ไหนเหรอ

ธง : พวกผมสิไปกรุงเทพ มันอีกจักไกลบ่

โจรเฒ่า : ก็ที่มึงยืนอยู่นี่แหละ เขตกรุงเทพ

ธง : ห๊ะ

.

.

.

.

.

(จบบทที่.1)

.

.

.

.

.