รักเหลือจะร้าย

รักเหลือจะร้าย 

ประพันธ์โดย : ดารารินทร์ 

ซีรีส์ชุด : ศัตรูคู่รัก 

*** ประกอบไปด้วย 2 เรื่อง 2 นามปากกา *** 

ลำดับที่ 1 : รักเหลือจะร้าย (เทพธาดา - กัญญ์ชิสา) 

นามปากกา ดารารินทร์ 

ลำดับที่ 2 : ร้ายไม่เหลือรัก (เทพบดินทร์ - วิลันดา) 

นามปากกา ไอย์ลา 

สิบปีก่อน… 

เธอหายไปจากชีวิตเขาโดยไร้คำอธิบาย 

ทิ้งให้ผู้ชายคนหนึ่งรับโทษในคุกกับความผิดที่ไม่ได้ก่อ 

สิบปีต่อมา… 

เขากลับมาอย่างยิ่งใหญ่และบริสุทธิ์จากทุกข้อกล่าวหา 

ต่อหน้าเธอ... 

สัญญาแต่งงานถูกปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใย 

มีเพียงสัญญา ‘เมียลับ’ ที่เขาหยินยื่นให้อย่างไร้ค่า 

วันนั้น… 

เธอกล้าเหยียบย่ำหัวใจเขาจนแหลกสลาย 

วันนี้… 

หากเขาจะเหยียบย่ำคืนให้สาสมใจ 

เธอต้องเจ็บและพังทลายจนไม่เหลือดี! 

แต่เมื่อ… 

หัวใจเริ่มรักอีกครั้ง ใครกันที่จะเจ็บยิ่งกว่า! 

**************************** 

“รออยู่ในนี้ อย่าออกไปจนกว่าผมจะอนุญาต” 

“เกลเหนื่อย อยากกลับไปพักผ่อน” 

“รอให้ผมพาเจินออกไปก่อน คุณค่อยไป…” เขาหันมามองเธอด้วยใบหน้าแข็งกร้าว “…ผมไม่อยากให้เจินเสียใจ ที่เห็นคุณเดินออกไปจากห้องนี้” 

กัญญ์ชิสารู้สึกจุกเจ็บในใจจนก้าวขาไม่ออก เธอยืนนิ่ง... พยายามกล้ำกลืนความขมขื่นลงคอ เมื่อเขาให้ความสำคัญกับผู้หญิงอีกคนมากเสียจนเธอกลายเป็นต่ำต้อยไร้ตัวตน ต้องแอบซ่อนเหมือนพวกลักกินขโมยกินที่ต้องระวังว่าแฟนตัวจริงของเขาจับได้ 

เทพธาดาเห็นสายตาเต็มไปด้วยความเจ็บปวดของเธอแล้วเข้าใจทันที ว่าตอนนี้สถานะเมียลับที่ต้องทนแบกรับมันบั่นทอนเธอเพียงใด 

ขมขื่นจนกลืนไม่ลง! 

แต่ก็ดี…ความรู้สึกทรมานเช่นนี้เธอควรสัมผัสมันให้มากพอ จะได้เข้าใจหัวอกเขาในตอนนั้น…ที่เคยขมขื่นเพราะเธอเลือกปกป้องคนผิดแทนที่จะยืนอยู่ข้างเขา 

ร้ายยิ่งกว่านั้น…ความเจ็บปวดจากการกระทำของเธอมันฝังแน่นในใจเขานานนับทศวรรษ หากไม่เอาคืนให้รู้ซึ้งเสียบ้าง คนที่ใจดีมีเมตตามากเกินไปก็คงเป็นเขาเอง 

เทพธาดาเดินเฉียดไหล่กัญญ์ชิสาออกไปไม่คิดเหลียวแล คนดีคนเดิมในวันวานของเธอมันตายจากใจไปนานแล้ว วันนี้มีแค่คนเลวคนนี้ที่กุมชะตาชีวิตเธอไว้ในกำมือ อยากให้เขาละเว้นหรือทำลายจนความรู้สึกแหลกสลายคามือ ก็ขึ้นอยู่กับเธอว่ายังมีค่าพอให้เขาเมตตาปรานีอีกหรือไม่! 

------------------------------------------------ 

กัญญ์ชิสามองการจากไปของเขาผ่านม่านน้ำตาที่ค่อย ๆ เออคลอ และล้นออกมาเป็นหยาดน้ำใสไหลอาบแก้มในที่สุด เธอขยับตัวเดินอย่างเลื่อนลอยไปเรื่อย ๆ จนหยุดอยู่ในตำแหน่งที่มองเห็นทุกการกระทำของเขาผ่านผนังกระจกที่ถูกบดบังด้วยชั้นหนังสืออีกฝั่ง ช่องว่างเล็ก ๆ ระหว่างพื้นที่ตรงนั้นช่วยให้เธอเห็นอย่างชัดเจนว่าเจลกาพุ่งเข้ามาโอบกอดเขาด้วยท่าทีออดอ้อนเจ้ามารยา หากไม่สนิทกันถึงขั้นเคยรวมขึ้นเตียง ไฮโซสาวคนดังก็คงไม่กล้าถึงเนื้อถึงตัวเขาแบบนี้ 

ริมฝีปากสีแดงเบอร์กันดีตัดกับมินิเดรสดำสนิทแนบเข้าหาเขาอย่างดูดดื่ม จูบที่เกิดขึ้นไม่ใช่ความกล้าจากอาการเมากรึ่ม ๆ แต่เป็นความอ่อนแอของผู้หญิงคนหนึ่งที่หลงรักเขาจนเกินกว่าใจจะควบคุม 

เทพธาดาถึงไม่คล้อยตาม…แต่ก็ได้ไม่ขัดขืน เขาคิดว่าการปล่อยให้เจลกาจูบอย่างโหยหามันคุ้มค่ามาก ไม่ใช่ความสุขที่เกิดขึ้นกับเราสองคน แต่เป็นความคุ้มค่าที่ทำให้ผู้หญิงอีกคนซึ่งซ่อนตัวอยู่ในเงามืดได้เห็นภาพนี้อย่างชัดเจนเต็มตา 

เขารู้ว่ากัญญ์ชิสาอดมองดูอย่างเจ็บช้ำเงียบ ๆ อยู่เบื้องหลังของเงามืดไม่ได้หรอก ผนังกระจกหลังชั้นวางหนังสือขนาดใหญ่นั้น มีช่องว่างหนึ่งสามารถมองเห็นทุกมุมในห้องทำงานอย่างชัดเจน เขาไม่ได้สร้างมันขึ้นมาเพื่อการพักผ่อนเพียงอย่างเดียว แต่ถูกออกแบบเพื่อใช้เฝ้ามองการเคลื่อนไหวของคนที่คิดร้ายต่อเขาอย่างลับ ๆ ด้วย มันคือเล่ห์เหลี่ยมที่เขาเอาไว้ปกป้องตัวเองในโลกธุรกิจ...ไม่ควรมีใครได้รู้ 

ทว่าวันนี้เขาจะใช้มันทำลายหัวใจของคนทรยศ! 

------------------------------------------------ 

ฝากนิยายรักดราม่า เข้มข้น เจ็บปวด ไว้ในหัวใจของทุกคนด้วยนะคะ 

ฝากที่รักสายดราม่า...กดใจ...เก็บเช้าชั้น...แล้วก็คอมเมนต์อย่างเมามันกันได้เลยนะคะ 

เรื่องนี้เขียนมาให้ด่าค่ะ (ด่าตัวละครนะคะสาว อย่าด่าอินังคนเขียนมันเด้อ มันใจเสาะ 555) 

รักและขอบคุณนักอ่านเสมอมา 

- ดารารินทร์ -