มากกว่าเพื่อน (แต่ยังไม่) ใช่แฟน

มากกว่าเพื่อน (แต่ยังไม่) ใช่แฟน

----------

หลังจากความเงียบปกคลุมอยู่นาน เทมส์ทิ้งตัวพิงหัวเตียง พลางมองร่างบางของเพื่อนสนิทที่นอนอยู่บนเตียง

"เรื่องเมื่อคืน... กูขอโทษว่ะ" เทมส์ทำลายความเงียบด้วยเสียงแหบพร่า

"ช่างมันเหอะเทมส์... กูเองก็มีส่วนผิดที่ปล่อยตัว" พลอยยักไหล่

"แต่กูว่า... เมื่อคืนมันก็ไม่ได้แย่นะ" เขาหันมาสบตาพลอย สายตาเปลี่ยนเป็นจริงจัง "เอาตรงๆ ป่ะ... มึงกับกูแม่งโคตรเข้ากันได้ดีเลยว่ะ"

พลอยนิ่งไป เขาเริ่มพูดประโยคถัดมา

"ถ้ามึงไม่ได้คิดจะหาแฟน และกูก็ยังไม่อยากมีใคร... เรามาดีลกันไหม?"

"ดีลเหรอ? มึงหมายความว่าไง"

"ก็... ใครเหงาก็มาหา" เทมส์เอ่ยข้อเสนอด้วยท่าทีเรียบเฉยเหมือนคุยเรื่องโปรเจกต์ "ไม่ต้องผูกมัด ไม่ต้องมีสถานะ แค่ช่วยกันตอนที่ต้องการ... แต่กูมีข้อตกลงแค่ไม่กี่ข้อ"

พลอยเลิกคิ้ว "ว่ามาดิ้"

"หนึ่ง... ห้ามรัก ห้ามหึง ห้ามก้าวก่ายชีวิตส่วนตัว ใครจะไปคุยกับใครหรือไปมีใครเป็นเรื่องของคนนั้น"

เขามองหน้าพลอยนิ่งๆ ก่อนจะย้ำคำที่เจ็บแสบที่สุด

"สอง... เรายังเป็น 'เพื่อน' กันเหมือนเดิม ห้ามให้ใครรู้... และถ้าวันไหนใครคนหนึ่ง 'เริ่มรู้สึกเกิน' หรือมีคนในใจจริงๆ ให้บอก... แล้วดีลนี้จะจบลงทันที"

พลอยแค่นหัวเราะ กลบเกลื่อนความขมขื่นในอก "มึงนี่รอบคอบดีนะไอ้เทมส์"

"มึงโอเคไหมล่ะ?"

"เออ... แฟร์ดี กูก็ไม่ได้อยากได้เพื่อนมาเป็นแฟนให้เสียระบบอยู่แล้ว" พลอยยื่นกำปั้นไปชนไหล่เขาเหมือนปกติ "ดีล... ใครเหงาก็แค่มาหา จบกิจก็เป็นเพื่อนกันเหมือนเดิม"

"เออ... แค่นั้นพอ"