🖤 แด๊ดดี้ที่ไม่ได้แปลว่าพ่อ 🖤
----------
"หนูเป็นแค่ลูกหนี้... ในเมื่อคุณไล่ หนูก็จะไปคืนอิสระให้ค่ะ"
"หนู! ฉันไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น... กลับมานี่! นี่คือคำสั่ง!"
"สั่งหนูในฐานะเจ้าหนี้เหรอคะ? ถ้างั้นเงินที่เหลือหนูจะทยอยคืนให้จนครบ... ลาขาดค่ะ"
"โธ่โว้ย! ใครบอกจะเอาเงิน... ฉันจะเอาเธอ!"
"หึ... สุดท้ายคุณก็ต้องการแค่ร่างกายหนู ถ้าอยากได้นักก็ไปหาแฟนคุณสิคะ!"
"เออ! อยากไปไหนก็ไป! อยากลองดีนักก็เชิญ! อย่าคลานเข่ากลับมาขอความเมตตาจากฉันก็แล้วกัน!"
เธอหันหลังเดินออกจากห้องไปทันที
"ยัยเด็กบ้า... เงินตั้งกี่ล้าน เธอจะเอาที่ไหนมาคืน นอกจากจะไปทำงานหนักจนล้มป่วย"
5 นาทีผ่านไป...
"โธ่โว้ย! หนู! รอด้วย!"
ตุบ!
เขาทรุดเข่าลงกับพื้น สองแขนแกร่งโอบกอดรัดรอบเรียวขาของเธอไว้แน่น
"หนู... ฉันขอโทษ" เสียงทุ้มที่เคยตะคอกใส่เธอเมื่อครู่ บัดนี้สั่นเครือและแหบพร่า
"...."
"ฉันปากเสีย ฉันใจร้อน แต่อย่าไปเลยนะ... เงินนั่นไม่ต้องคืนแล้วก็ได้ ยกให้หมดเลย ทั้งเงิน ทั้งบ้าน... ทั้งตัวฉันด้วย"
"ไม่เอา หนู-ไม่-ชอบ-คน-แก่" เธอเน้นย้ำทีละคำพลางพยายามแกะมือหนาออกจากขา
ฉึก!
"....!" คนแก่ที่ถูกกระทบจิตใจ
"คุณอาน่ะทั้งขี้บ่น ทั้งเผด็จการ แถมยังปากร้ายอีก รินจะไปหาแฟนใหม่ที่วัยใกล้กัน คุยกันรู้เรื่องกว่านี้ค่ะ!"
ฉึก! ฉึก! ฉึก!
และมีศรปักเข้าที่กลางอกคนวัยสามสิบปลายๆอีกหลายดอก
"แก่ตรงไหน! อายังเตะปี๊บดัง... ไม่ใช่สิ! อาเพิ่งจะสามสิบกลางๆ เองนะ เขาเรียกว่าวัยสร้างตัว วัยกำลังอบอุ่น!"
"อีกอย่าง 'แท่ง' ของอา ก็ทั้งใหญ่ ทั้งยาว ทั้งทำรินเสร็จไปตั้งกี่น้ำจนนับไม่ถ้วน รินก็น่าจะรู้ดีที่สุดนี่"
----------
##โปรดอ่านก่อนเข้าสู่เนื้อหา##
นิยายเรื่องนี้สร้างขึ้นเพื่อความบันเทิง ตัวละคร พฤติกรรม และสถานการณ์ในเรื่องเป็นเพียงจินตนาการของผู้แต่งเท่านั้น โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน
Guest
