ทะลุมิติมาเป็นสนมบรรณาการ

"ตะ... แต่ข้าจะไปไหนได้ล่ะเจ้าคะ" เธอบอกเสียงหลงเมื่อเห็นเขาทำท่าจะเดินหนี  

"ข้าบอกท่านแล้วไงว่าข้ามาจากอีกโลกหนึ่ง ข้ายังกลับบ้านไม่ถูก ไม่มีที่ให้ไป... ท่านก็ให้ข้าอยู่เป็นสนมที่วังนี้เถอะเจ้าค่ะ ท่านจะเรียกใช้ข้าสอยด้าย ขัดหลัง หรือทำอะไรข้าก็ยอม!" 

เฟยเทียนชะงักฝีเท้า หันมามองสตรีที่เปียกปอนแต่ยังใจกล้าเสนอตัวอยู่ปรนนิบัติเขาไม่เลิก  

"ตามใจเจ้า..." 

"เจ้าค่ะ ข้าจะเป็นสนมที่ดี... จะดูแลท่านให้ถึงใจ เอ๊ย! ให้ถึงที่สุดเลยเจ้าค่ะ" จื่อเย่วเงยหน้าส่งยิ้มกว้างให้จอมมารที่มองมาด้วยสายตาเย็นชาแต่ลึก ๆ กลับเริ่มสั่นไหว เธอรอดจากการถูกกินไปหนึ่งเปลาะ  

จื่อเย่วถูกพามายังห้องพักที่หรูหราเกินคาด ผนังห้องทำจากไม้หอมสีเข้มประดับลวดลายทองคำ พื้นปูด้วยพรมขนสัตว์นุ่มละเอียด 

 บรรยากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นอายลึกลับแต่เย้ายวน เธอทิ้งตัวลงนั่งบนเตียงกว้างที่นุ่มจนแทบละลาย พลางนึกถึงภาพอาหารตาที่เพิ่งเห็นมากับตัวเมื่อครู่ 

"โอ๊ย... คุณนักเขียนคนนั้นเก่งจริง ๆ ให้ตายเถอะ" จื่อเย่วอุทานออกมาพลางเอามือทาบอกที่ยังเต้นไม่เป็นจังหวะ 

 "บรรยายในต้นฉบับว่าหล่อแล้ว ตัวจริงนี่มันยิ่งกว่าคำว่าบาดใจ อีก มัดกล้ามพวกนั้น... ผิวพรรณแบบนั้น... ฮืออออ แต่ก็ไม่เห็นจะโหดเหี้ยมขนาดนั้นนะ เพราะเขาก็ยังไม่กินข้า" 

เธอกลิ้งไปมาบนเตียงหรูครู่หนึ่ง ก่อนจะเด้งตัวขึ้นมานั่งขัดสมาธิ แววตาที่เคยหวาดกลัวแปรเปลี่ยนเป็นมุ่งมั่นและเจ้าเล่ห์ตามฉบับสาวแสบยุคปัจจุบัน 

"ในเมื่อหลุดเข้ามาในนิยายเรื่องนี้แล้ว แถมยังรอดตายจากการถูกกิน มาได้อย่างหวุดหวิด แต่ไม่รู้จะรอดไปได้นานแค่ไหน..." เธอหรี่ตาลงพลางลูบคางอย่างใช้ความคิด  

"คนอย่างจื่อเย่วจะไม่อยู่เฉย ๆ ให้เสียของเด็ดขาด! ฉันจะทำหน้าที่สนมให้สมบูรณ์แบบที่สุด... หึ หึ หึ"