คำเตือน
นิยายเรื่องนี้เป็นผลงานที่เกิดจากจินตนาการของผู้เขียน ตัวละคร เหตุการณ์ สถานที่ และรายละเอียดต่าง ๆ ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับบุคคลหรือเหตุการณ์จริงใด ๆ ทั้งสิ้น
ถึงแม้จะเป็นนิยายหวาน ๆ แต่ก็มีเนื้อหาล่อแหลมทางเพศ คำพูดที่ไม่สุภาพ ซึ่งไม่เหมาะสมกับผู้อ่านที่มีอายุต่ำกว่า 18 ปี โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน
ห้ามคัดลอก ดัดแปลง ทำซ้ำ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดของผลงานไปเผยแพร่โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากผู้เขียน
…………………..
คำโปรย…
ไม่รู้ว่าการเจอกันครั้งนี้ มันคือความบังเอิญ หรือเวรกรรมตามทัน คนที่เขาเคยปฏิเสธในวันนั้น กลายเป็นคนที่บอกว่า ไม่รู้จักเขาในวันนี้ หากโลกนี้มีคำว่าเวรกรรมอยู่จริง ๆ มันคงกำลังยิ้มให้เขาอยู่แน่ ๆ
จากความบังเอิญ ในรั้วมหาลัย กลายเป็นความรู้สึกที่ค่อย ๆ เพิ่มระดับ จนหัวใจเต้นแรงเกินกว่าจะควบคุมได้
ครั้งนี้ไม่ใช่แค่คะแนนที่พุ่งสูง แต่เป็นความรักที่กำลังไต่ระดับจนเต็มกราฟ
…………………..
ผลั่ก!!
“ปล่อยผมสิ... พี่!” แซนด์เสียงสั่นนิด ๆ ก่อนจะก้มมองตัวเองแล้วหน้าแดงขึ้นกว่าเดิม “พี่!... กระดุมเสื้อผมหลุดหมดแล้ว”
กราฟก้มมองตามเหมือนเพิ่งสังเกต ก่อนจะตอบหน้าตาย
“ก็ช่างมัน”
“จะช่างได้ไง คนอื่นมาเห็น ก็เข้าใจผิดอีก”
"เข้าใจผิดยังไง"
แซนด์ทำหน้ายู่พร้อมกับถอนหายใจออกมาแรง ๆ “ก็พี่ทำเสื้อผ้าผมยับเยินขนาดนี้ ใครเห็น ก็คงเข้าใจผิด คิดว่าเราได้กันแล้วมั้ง”
คำพูดนั้นทำให้บรรยากาศชะงักไปเสี้ยววินาที ก่อนรอยยิ้มเจ้าเล่ห์จะผุดขึ้นมาช้า ๆ
“เหรอ… งั้นเอากันเลยมั้ย คนอื่นจะได้ไม่ต้องเข้าใจผิด”
“หา...”
Guest
