อาจารย์มารที่รัก

"กราบข้าเป็นอาจารย์..." เขาเว้นจังหวะพลางใช้นิ้วแกร่งเชยคางนางขึ้นมาสบตา 

“ไม่มีวัน! วิชามารของท่าน ข้าไม่ต้องการ” 

"เจ้ายังไม่ทันได้สัมผัส ก็ตราหน้าว่ามันต่ำช้าเสียแล้ว... หรือเจ้ากลัว กลัวว่าหากได้ฝึกวิชาของข้า เจ้าจะพบความจริงว่า อาจารย์ที่เจ้าเทิดทูนนักหนา แท้จริงแล้วช่างไร้ความสามารถ สกปรก และต่ำตมยิ่งกว่าสุนัขในพรรคมารของข้าเสียอีก

หงเย่  

ประมุขเผ่ามารผู้เกรียงไกร  

ภายในใจมีอดีตที่แสนเจ็บปวด หัวใจของเขาถูกแผดเผาด้วยไฟแห่งความแค้นที่มีต่อดินแดนเซียน จนกลายเป็นจอมมารที่เยือกเย็นและไร้ความปราณี  

อาอิง 

 ศิษย์เอกแห่งสำนักเซียน 

 นางคือหญิงสาวผู้มีจิตใจเมตตาบริสุทธิ์และมีใบหน้างดงามล่มเมือง มีความภักดีที่โง่เขลา ต่อศัตรูที่เขาเกลียดชังเข้าไส้

"เห็นหรือไม่สาวน้อย... อาจารย์ที่เจ้าบูชาดุจเทพเซียน บัดนี้กำลังจะทิ้งเจ้าไว้เป็นของเล่นในมือจอมมารอย่างข้า" 

“ไม่จริง เจ้าจอมมารชั่ว อาจารย์ข้าบาดเจ็บ ยังไงเขาก็ต้องมาช่วยข้า” ” 

หงเย่หัวเราะลั่น เขาเปลี่ยนจากการบีบคางมาเป็นเชยใบหน้ามนของนางขึ้นช้า ๆ ก่อนจะใช้นิ้วโป้งปาดเลือดที่มุมปากนาง 

"สาวน้อย เจ้าฝันอยู่หรือ ในเมื่อเจ้าสละสิทธิ์ชีวิตให้เขา เช่นนั้นชีวิตของเจ้า ร่างกายของเจ้า และความภักดีที่โง่เขลานี้... ข้าจะเป็นคนรับไว้เอง"