รักซ่อนเงา

แสงไฟจากจอคอมพิวเตอร์สาดลงบนใบหน้าของนารา ทำให้แก้มเธอแดงระเรื่อยิ่งขึ้น เธอนั่งตัวแข็งทื่อ ขณะที่คุณธันวายืนข้างหลัง ก้มลงใกล้จนลมหายใจร้อนผ่าวปะทะต้นคอ 

“ตรงนี้… ต้องปรับแบบนี้ครับ” เสียงทุ้มนุ่มของเขาดังช้า ๆ มือใหญ่เอื้อมมาทาบทับมือเล็ก ๆ ของเธอที่จับเมาส์ นิ้วชี้ลูบไล้หลังมือเธอเบา ๆ ไม่ใช่การสอนงานอีกต่อไป 

นารากลืนน้ำลายดังอึก หัวใจเต้นแรงจนเจ็บ “คุณธันวา… ดึกแล้วค่ะ เราควร—” 

“ควรกลับบ้าน?” เขากระซิบข้างหู ลมหายใจแผ่วเบาแต่ร้อนแรง “หรือควร… อยู่ต่ออีกนิด เพื่อให้หัวหน้าได้สอนอะไรที่มากกว่างาน?” 

แหวนแต่งงานที่นิ้วนางของเขาสะท้อนแสงจาง ๆ เตือนเธอทุกครั้ง แต่ทำไมร่างกายถึงสั่นเทา ยอมให้เขาดึงมือเธอวางลงบนต้นขาของเขาเอง… ช้า ๆ 

เธอรู้ดีว่าถ้าปล่อยให้มือนี้ไหลต่อไป เธอจะไม่มีวันกลับไปเป็นเด็กสาวบริสุทธิ์ในสายตาสามีอีก 

แต่ตอนนี้… เธออยากรู้ ว่าการถูกผู้ชายอย่างเขาสัมผัส มันจะรู้สึกยังไง