สิบปีที่ผ่านไปอาจทำให้ความทรงจำบางอย่างเลือนลาง แต่สำหรับ 'เทอร์' แล้ว กลิ่นของวันวานยังคงชัดเจนเสมอ ยิ่งต้องมาอยู่ใกล้กับ 'มิว' ในระยะที่ลมหายใจรดกัน กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ ที่แสนคุ้นเคยก็ยิ่งทำให้กำแพงความนิ่งขรึมที่พยายามสร้างขึ้นแทบพังทลาย ทุกครั้งที่มิวขยับเข้าหาเพื่อตามหาดินสอไม้ที่หายไป หัวใจของเทอร์กลับเต้นแรงจนแทบทะลุเสื้อช็อป... เสื้อตัวหนาที่แอบซ่อนความลับสำคัญไว้แนบชิดผิวกาย
ท่ามกลางบรรยากาศที่อบอวลไปด้วยความโหยหา สัมผัสอุ่นจากมือที่บังเอิญแตะกัน หรือสายตาที่ลอบมองกันในความสลัวของห้องชมรมดนตรี ทำให้ความเขินอายเริ่มเปลี่ยนเป็นความปรารถนาที่จะเปิดเผยความจริง มิวไม่ได้แค่ตามหาของที่หายไป แต่เธอกำลังก้าวข้ามเส้นกั้นของคำว่ารุ่นพี่รุ่นน้อง เข้าไปสำรวจความรู้สึกที่ลึกซึ้งและโตกว่าที่เคยจินตนาการไว้
บทสรุปของพันธนาการสิบปีจึงไม่ใช่แค่การคืนของแทนใจ แต่มันคือนาทีที่หน้ากากความเย็นชาต้องพ่ายแพ้ให้กับความเร่าร้อนในใจที่เก็บซ่อนมานาน เมื่อรอยสลักชื่อบนไม้ดินสอถูกเปิดเผยพร้อมกับคำสารภาพที่กลั่นออกมาจากทุกอารมณ์ มิวจะรับมือกับ 'ความรัก' ที่ดูโตและจริงจังกว่าเดิมของพี่สาวข้างบ้านคนนี้ได้ไหม และพวกเธอจะยอมให้หัวใจเป็นตัวนำทาง... เพื่อเปลี่ยนคำสัญญาในอดีตให้กลายเป็นนิรันดร์ในปัจจุบันหรือไม่
Guest
