มนตรานำพารัก

ความวุ่นวายที่เขาเจอในทุกวันมันทำให้เขาเบื่อที่จะต้องใช้ชีวิตและทำงานต่อไปในเมืองกรุงมันจึงทำให้เขาขอลาออกจากที่ทำงานแล้วกลับมาอยู่ที่บ้านเกิดของพ่อ… เพียงแค่มาถึงเรือนเก่าของครอบครัวเราเขาก็ถูกรับน้องจากผีป้า ๆ น้า ๆ ทั้งหลายทำเอาเขาถึงกับเหนื่อยแต่เพียงเท่านั้นยังไม่พอเพราะเมื่อมาถึงเรือนเขาก็ต้องเจอกับผู้ชายร่างสูงใหญ่ที่ค่อนข้างดุและน่ากลัวมาก แต่เพียงแค่เขาตอบคำถามบางอย่างท่านผู้นั้นก็ใจเย็นขึ้นแม้ว่าจะไม่ได้ใจดีกับเขามากนักแต่ก็ไม่ได้แย่อะไร… 

เรื่องปวดหัวที่ชวนให้เขาต้องคอยจัดการนั้นแต่ละวันมันก็ไม่ง่ายเลยนะแม้ว่าการกลับมาอยู่ที่บ้านนอกเพื่อหลีกเลี่ยงเรื่องปวดหัวแต่สุดท้ายกลับปวดหัวมากกว่าเดิมเพราะอะไรน่ะเหรอ? นั่นก็เพราะว่าเขาจะต้องถูกคนในหมู่บ้านและหมู่บ้านใกล้เคียงเชิญไปช่วยปราบผีเอย เชิญไปร่วมงานบุญต่าง ๆ เอยและมันยิ่งทำให้เขาเหนื่อยมากกว่าเดิมแต่มันก็สนุกนะ มันทำให้เขาได้เรียนรู้เรื่องราวต่าง ๆ ที่ในเมืองกรุงไม่เคยได้เรียนรู้กับมันเช่นเรื่องผีปอบ ผีเปรต และผีอื่น ๆ มันทำให้เขาตื่นเต้นมากเพราะมันต้องหาวิธีที่จะต้องจัดการกับสิ่งเหล่านั่นยังไงละและเมื่อมีเรื่องราวให้ทำบ่อยมันจึงทำให้เขาและท่านกล้าสนิทชิดเชื้อกันมากขึ้นแล้วพวกเราก็…  

เพราะความผิดพลาดที่ข้าเคยทำมานั้นมันเลยทำให้ข้าต้องถูกจองจำเอาไว้จนข้าไม่สามารถไปไหนได้… ข้าได้แต่เฝ้ามองผู้คนที่เวียนว่ายตายเกิดกันซ้ำแล้วซ้ำเล่าคงจะมีก็เพียงข้าผู้เดียวที่ไม่ตายไม่เจ็บ ไม่สามารถเกิดใหม่ได้แม้แต่คำว่าตายข้าก็ยังไม่ได้รับมัน… แต่สุดท้ายข้าก็ต้องมาพบเจอกับความปวดหัวเมื่อจู่ ๆ ก็มีไอ้เด็กคนหนึ่งมันเข้ามาวุ่นวายในพื้นที่ของข้า! มันบอกว่ามันคือเจ้าของเรือนหลังนี้ซึ่งข้าไม่มีทางยอมเด็ดขาด ข้าอยู่มาก่อนมัน และข้าก็คือเจ้าของสถานที่ตรงนี้ดังนั้นข้าจึงต้องสั่งสอนมันสักหน่อย… ข้าได้สั่งให้บริวารของข้าไปต้อนรับมันเป็นอย่างดีแต่ใครจะไปคิดว่าไอ้เด็กคนนี้มันกลับผูกไมตรีจิตกับบริวารของข้าจนพวกมันต้องยอมสวามิภักดิ์กับไอ้เด็กเมื่อวานซืนเช่นมัน… ดังนั้นก็คงต้องเป็นข้าสินะที่จะต้องออกไปกำราบมันให้อยู่หมัด!!