พันธะร้ายคุณอาที่รัก

"น้องเพลินแต่งงานกับสิบนะลูก"  

นั่นคือคำขอสุดท้ายของพ่อก่อนสิ้นใจ  

บางช่วงบางตอน  

"อาสิบอาจจะชอบเขาเหมือนกันไหม"  

"ไม่ได้ชอบ" 

เสียงทุ้มนุ่มมาพร้อมกับสัมผัสร้อนรุ่มที่ก้นงามงอนของเธอ ถูกเขากอบกุมบีบขยำเต็มมือ 

"อ๊ะ อาสิบ"  

แก้วเจ้าจอมได้ยินทุกอย่างเพราะโทรศัพท์วางอยู่ใกล้มาก 

"เอ่อ งั้นฉันวางแค่นี้นะแก ค่อย ๆ คุยกันนะ อาสิบสวัสดีค่ะ"  

ทศทิศไม่ตอบคำเพื่อนภรรยาแต่กลับสอดมืออีกข้างมากอบกุมอกอวบสล้างล้นมือของเธอแทน ปากก็ซุกไซ้ดอมดมซอกคอหอมกรุ่น  

"อาสิบเข้ามาตอนไหนคะ"  

เพลินลลิณถามเสียงสั่นเพราะถูกเขาจู่โจมจุดอ่อนไหวพร้อม ๆ กันทุกจุด ทั้งมือทั้งปากของเขาทำงานประสานกันดีเหลือเกิน  

"เข้ามานั่งด้วยสักพักแล้วค่ะ เพลินไม่ล๊อกห้อง"  

กระซิบข้างกกหูหอมทั้งยังอมติ่งหูนุ่มด้วย 

"อื้อ...เพลินชินค่ะ ตอนอยู่บ้านต้องวิ่งออกไปดูคนป่วยบ่อย ๆ"  

ทศทิศจ้องหน้าเธอสายตาคาดโทษ ตอนนี้กลายเป็นว่าเธอนอนตะแคงโดยมีเขานอนซ้อนหลัง