ลิขิตรักสองนักฆ่า แห่งยุค

ท่ามกลางสายฝนที่ตกหนัก ลู่หยางเทียน นอนกองหมดสภาพอยู่บนซากศพของเหล่าพี่น้องร่วมองค์กรที่เขาลงมือสังหารด้วยตัวเอง สายโลหิตไหลอาบทั่วร่างผสมปะปนกับสายฝนจนแยกไม่ออก ลมหายใจของเขาโรยริน ราวกับเทียนเล่มสุดท้ายที่กำลังจะดับ 

รอบกายเขา ชายหนุ่มและหญิงสาว จำนวนเจ็ดคนยืนล้อมรอบเขา ด้วยสภาพสะบักสะบอม เสื้อผ้าขาดวิ่น บาดแผลฉีกเปิดทั่วร่าง ไม่ต่างจาก คนที่เพิ่งคลานออกมาจากขุมนรก พวกเขาคือผู้ที่รวบรวมนักฆ่าทั้งองค์กร มาสังหารคนเพียงคนเดียว เพื่อปลิดชีพเขา นักฆ่าอันดับหนึ่ง ผู้ที่เคยถูกขนานนามว่า ภัยพิบัติแห่งมนุษยชาติ ทั้งหมดนี้ เกิดขึ้นเพราะเขาต้องการวางมือ ต้องการละทิ้งคราบเลือดและไปใช้ชีวิตอย่างสงบสุข แต่โลกของนักฆ่า ไม่เคยเปิดทางให้คนอย่างพวกเขา 

ใต้ฝ่าเท้าของทั้งเจ็ดคนคือซากศพของนักฆ่านับพัน สหายร่วมองค์กร ผู้เคยดื่มเหล้า แบ่งเงิน แบ่งชีวิตในสนามรบเดียวกัน วันนี้ กลับกลายเป็นศัตรูทั้งหมดของเขา เพราะคำพูดเพียงประโยคเดียว ลู่หยางเทียนค่อยๆ หลับตาลงท่ามกลางสายฝนที่กำลังโหมกระหน่ำ