หลินเฟย หัวหน้าหน่วยรบพิเศษ ขณะปฏิบัติภารกิจปราบปรามการค้าอาวุธเถื่อนข้ามประเทศ ในเขตชายแดนป่าทึบ เขานำทีมหน่วยรบพิเศษ12คน แฝงตัวเข้าจับกุมกลุ่มลักลอบค้าอาวุธเ ข้อมูลข่าวกรองระบุชัดเป้าหมายมีอาวุธครบมือ แต่ถูกกองกำลังเราปิดลอมด้านนอกไว้ทั้งหมดจึงส่งหน่วยเขาไปจับกุม ทว่าในวินาทีที่การจับกุมกำลังจะจบลงเสียงปืนก็ดังขึ้นจากแนวเขาด้านข้าง
ปัง! ปัง! ปัง!
“ซุ่มโจมตี! หลบ!”หลินเฟยตะโกนสั่งทันที ร่างของเขาทิ้งตัวลงหลังซากกำแพงดินกระสุนเฉี่ยวผ่านเหนือศีรษะไม่ถึงคืบ ฝุ่นดินกระจายไปทั่วอากาศ
“ทิศเหนือกับทิศตะวันตก มีอย่างน้อยสองทีม!”ลูกทีมตะโกนกลับมา
กองกำลังไม่ทราบฝ่ายเคลื่อนที่เป็นระเบียบจังหวะยิงแม่นยำไม่ใช่โจรธรรมดา
หลินเฟยกัดฟัน นี่คือกับดัก “แยกเป็นคู่! คุมแนวถอย!”เขาสั่ง เสียงดังกังวาน แม้ในหัวจะคำนวณเส้นทางถอยอย่างรวดเร็ว จู่ๆ เสียงระเบิดดังสนั่นข้างๆเขา แรงอัดกระแทกร่างเขากระเด็น หูทั้งสองข้างอื้ออึง โลกทั้งใบสั่นสะเทือนภาพตรงหน้าเขาค่อย ๆพร่าเลือน ในเสี้ยววินาทีนั้นหลินเฟยเห็นแสงประหลาดวาบขึ้นท่ามกลางควันระเบิดเหมือนไม่ควรมีอยู่ในสนามรบแห่งนี้ก่อนที่สติจะดับวูบ
"หัวหน้า!! หัวหน้า!!"
Guest
