“นี่อะไรคะคุณแม่”
“เธอโง่เหรอถึงถามแบบนี้ ใบหย่าไง เธอต้องหย่ากับลูกชายของฉัน”
“ฉันรู้ค่ะ แต่ว่าที่ฉันถาม เพราะว่าคุณแม่คงลืมไปว่าถ้าจะให้ฉันหย่า คุณแม่ต้องให้เขาเซ็นยกหย่งจือให้อยู่ในความดูแลของฉันเพียงคนเดียว”
“นี้คือหนังสือสัญญาที่เธอว่า”
“ขอบคุณค่ะ ขอให้ลูกสะใภ้คนใหม่ที่คุณแม่แสนจะถูกใจเป็นลูกสะใภ้ที่ดีเหมือนที่หวังไว้นะคะ”
“แน่นอนอยู่แล้ว ทั้งสวย ทั้งรวย ส่งเสริมการงานลูกชายฉันได้ด้วย”
เธอรับหนังสือหย่าแล้วเดินไปนั่งก่อนจะจรดปากกาเซ็นชื่อลงไปเพื่อให้การหย่าสมบูรณ์แล้วยิ้มพอใจ
“คุณฟางเหนียง ใบหย่าที่ลูกชายของคุณและคุณอยากได้ค่ะ จากนี้หวังว่าเราจะไม่ต้องพบเจอกันอีกนะคะ เพราะฉันไม่อยากใช้อากาศหายใจกับคุณและลูกชายนิสัยแย่ของคุณ ลาก่อนค่ะ”
อิสระที่เธอโหยหาในที่สุดก็ได้มันมาสักที ขอลาขาดชีวิตเฮงซวย ชีวิตแต่งงานที่ไม่มีอะไรดี
