แต่งงานกันมาหนึ่งปี ถูกคนเป็นสามีย่ำยีหัวใจมาสารพัดไม่หวาดไม่ไหว จนในวันที่เขาปล่อยเธอทิ้งไว้ข้างทางท่ามกลางสายฝนเพื่อรีบไปช่วยเหลือผู้หญิงอีกคนที่กำลังตกอยู่ในอันตรายทำให้เธอเกือบโดนพวกใจทรามลากไปข่มขืนทำมิดีมิร้าย คือวันที่อัญชิสาขอร้องทั้งน้ำตาให้ผู้เป็นย่าช่วยยุติความเจ็บปวดจนเกินจะรับมันได้ไหวครั้งนี้ให้
“เอิงทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้วค่ะคุณย่า คุณย่าช่วยยุติความเจ็บปวดนี้ให้เอิงที”
อัญชิสาวอนขอต่อผู้เป็นย่าทั้งน้ำตา แม้ว่าเหตุการณ์ในครั้งนี้ดรัณภพไม่ได้เป็นคนทำร้ายเธอก็จริง แต่เขาเป็นคนปล่อยเธอทิ้งให้ต้องถูกทำร้าย เพราะฉะนั้นความเจ็บปวดทั้งทางกายและทางใจจนเกินที่จะรับมันได้ไหวอีกต่อไป เธอขอกล่าวโทษว่าเป็นความผิดของเขา และขอยุติความเจ็บปวดครั้งนี้รวมถึงความเจ็บปวดในอีกหลายครั้งที่เธอเคยได้รับมันจากคนเป็นสามีเช่นเขาตลอดทั้งหนึ่งปีที่แต่งงานกันมาให้มันสิ้นสุดลงแค่ตรงนี้พอ!...
******************
“เราหย่ากันเถอะค่ะ”
“เอิง…”
ดรัณภพเอ่ยชื่อคนตรงหน้าขึ้นมาเสียงอ่อย ทั้งที่เขารีบหลีกหนีจากมารดาขึ้นมาเพราะไม่อยากจะเอ่ยถึงเรื่องนี้ แต่ทว่าอัญชิสากลับตอกย้ำมันขึ้นมาทันทีในนาทีที่ลืมตาขึ้นมาเจอหน้ากัน
“เอิงอยากยุติความเจ็บปวดไว้เพียงเท่านี้ ถ้าต้องเจ็บปวดไปยิ่งกว่านี้เอิงคงขาดใจตายกันพอดี”
“เอิงฉันขอโทษ ฉันไม่รู้ว่ามันจะเกิดเรื่องแบบนี้ ถ้ารู้ฉันคงไม่ปล่อยเธอทิ้งไว้คนเดียวแบบนั้น”
“ในเมื่อตอนนี้คุณเหนือรู้แล้ว ถ้างั้นก็ช่วยยุติความเจ็บปวดให้เอิงเถอะค่ะ”อัญชิสาเอ่ยขอต่อเขาอีกครั้ง ซึ่งดรัณภพก็ทำอะไรกว่านี้ไปไม่ได้นอกจากเอ่ยชื่อภรรยาออกมาอย่างเลื่อนลอย
“เอิง…”
“นะคะ ถือว่าเอิงขอ”
ทักทายนักอ่านผู้มีอุปการะคุณธิษณามาเสิร์ฟดราม่าให้อีกแล้ว...
ฝากกดไลค์+เก็บลงคลัง+คอมเม้นต์ให้กำลังใจกันหน่อยน้า
อัปทุกวัน20.00น.
Guest
