อุ้มท้องหนีสามีที่ไม่เห็นค่า

เหตุเพราะเขาได้รับบาดเจ็บจนมีอาการตามืดบอดชั่วคราว

ส่วนข้าคือหมอผู้รักษาเขา…ด้วยความใกล้ชิด คืนนั้นความสัมพันธ์จึงเลยเถิดไปไกล

เจ้าก้อนแป้งตัวน้อยก็ได้มาอาศัยในท้องของเขา

หลินอี้เฉิงตั้งใจจะบอกข่าวนี้ให้กับแม่ทัพใหญ่แห่งเมืองอู่โจวได้รู้ อย่างไรเสียเขาก็ได้ชื่อว่าเป็นบิดาของเด็กที่กำลังจะเกิดมา แม้จะหวาดกลัวว่าอีกคนจะวางเขาไว้เพียงแค่ฐานะของผู้มีพระคุณช่วยชีวิต เราสองคนแม้ไม่ได้เริ่มจากความรักแต่ยามที่เขาบาดเจ็บ สิ้นหวังพวกเขาก็มีช่วงเวลาดีๆร่วมกัน

ตอนนี้ผู้ชายคนนั้นก็ให้เขาอยู่ดูแลข้างกายมาตลอด แม้จะไม่มีสถานะเป็นทางการแต่ก็ดูแลเขาเป็นอย่างดี ร่างบางคิดว่าในเมื่อมีลูกด้วยกันแล้วชีวิตต่อจากนี้ก็จะขออยู่เคียงข้างเขาต่อไป หากแต่สิ่งที่ได้เห็นด้วยตาในวันนั้นทำให้หลินอี้เฉิงตัดสินใจหันหลังไปจากเมืองอู่โจวทันที

เขามีคนสำคัญอยู่แล้ว…และตอนนี้นางก็กลับมายืนตรงหน้าแล้ว

ความผิดพลาดเช่นข้าเขาคงจะไม่ใส่ใจอีกต่อไป

เขากลัวเหลือเกิน…กลัวว่าบุตรในท้องของตนจะถูกยกให้คนอื่น

เช่นนั้นจึงตัดสินใจจากไป ไม่ขอเป็นตัวเลือกของใคร

บุตรคนนี้ข้าจะเลี้ยงดูเขาให้ดีด้วยตนเอง…เว่ยจื่อหาน!

คำชี้แจง

นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นตามจินตนาการของผู้เขียนเท่านั้น บุคคล สถานที่ และเรื่องราวต่างๆ ล้วนไม่มีอยู่จริง

ตัวเอกของเรื่องเป็นชายท้องได้ (เกอ)

โปรดใช้วิจารณญานในการอ่านค่ะ