คำโปรย..
แพทริค ชายหนุ่มผู้เพียบพร้อม เขาเป็นนักศึกษาแพทย์ อนาคตไกล ไม่เคยคาดคิดว่าวันหนึ่งเขาจะได้รับข่าวว่าพ่อและแม่ คนที่เขารักและเคารพที่สุดในชีวิต ถูกฆ่าตายอย่างเลือดเย็น โดยคนงานที่พวกท่านไว้ใจที่สุด
แพททริกตั้งใจจะตามล่า ตั้งใจจะทำให้คนพวกนั้นตายอย่างช้า ๆ และเจ็บปวดยิ่งกว่าที่พ่อแม่ของเขาเคยได้รับ แต่โชคชะตะกลับชิงลงมือก่อน เมื่อเขาตามมาพบว่าร่างของสองผัวเมียถูกเผาอยู่ในซากรถที่ยังคงลุกไหม้ ไม่มีแม้แต่โอกาสให้เขาได้ลงมือเอง
เขาควรจะโล่งใจ ควรจะรู้สึกว่าสวรรค์ยังมีตา ทว่าในวินาทีที่กำลังจะหันหลังจากไป เสียงสะอื้นแผ่วเบาก็ดังขึ้น แผ่วจนแทบกลืนไปกับเสียงไฟแตกดังเปรี๊ยะ ๆ แผ่วจนหัวใจของเขากระตุกวูบโดยไม่รู้ตัว
แพททริกหยุดฝีเท้า ดวงตาคมหันกลับไปมอง ใกล้ซากรถที่มอดไหม้ เด็กชายตัวเล็กคนหนึ่งนั่งกอดเข่าร้องไห้ ตัวสั่นเทา ใบหน้าเปื้อนเขม่าและคราบน้ำตา ดวงตาคู่นั้นแดงก่ำ เต็มไปด้วยความหวาดกลัวและความสูญเสีย
เขารู้ทันทีว่าเด็กคนนี้คือใคร ลูกของคนที่ฆ่าพ่อแม่เขา มือของแพททริกกำแน่น ในหัวมีเพียงคำเดียว ฆ่า ฆ่าให้ความแค้นจบลงตรงนี้ แต่แทนที่จะยกปืนขึ้น เขากลับย่อตัวลงตรงหน้าเด็กคนนั้น สายตามองเด็กชายที่กำลังร้องไห้อย่างหมดหนทาง ก่อนจะเอื้อมมือไปจับไหล่เล็ก ๆ นั้นไว้แน่น
เด็กชายสะดุ้งเฮือก ดวงตากลมโตเงยขึ้นมองเขาอย่างหวาดกลัว แพททริกจ้องเด็กคนนั้นเนิ่นนาน ก่อนจะตัดสินใจในสิ่งที่โหดร้ายกว่าการฆ่า
เขาจะไม่ปล่อยให้เด็กคนนี้ตายง่าย ๆ เขาจะเลี้ยงดู จะปกป้อง จะให้ทุกอย่าง เพื่อรอวันที่เด็กคนนี้เติบโตพอจะรับรู้ รับรู้ถึงความเจ็บปวด รับรู้ถึงการสูญเสีย รับรู้ถึงความแค้น อย่างที่เขาเคยเป็น
แต่เมื่อเวลาผ่านไป ความใกล้ชิด ความผูกพันกลับทำให้ความแค้นสั่นคลอน เมื่อหัวใจเริ่มรักในคนที่ไม่ควรรัก
Guest
