"การที่พนักงานคนหนึ่งต้องมานั่งแก้เฉดสีฟอนต์ตอนเที่ยงคืน...มันไม่ใช่เรื่องน่าภูมิใจของบริษัทหรอกครับ"
ท่ามกลางความเงียบเชียบบนดาดฟ้าในเวลากลางคืน ‘พระพาย’ ในสภาพสติหลุดจากการปั่นงานหนัก ได้ระบายความอัดอั้นในใจออกมาต่อหน้าชายแปลกหน้าคนหนึ่งโดยบังเอิญ
แต่ใครจะรู้ว่านับจากคืนนั้น ชีวิตมนุษย์เงินเดือนของพระพายก็เริ่มเปลี่ยนไป
ปัญหาที่เคยแก้ไม่ตกกลับมีทางออกอย่างน่าประหลาด นโยบายบริษัทกลับถูกปรับเปลี่ยนให้เอื้อต่อการทำงานของเขาอย่างจงใจ และที่สำคัญ...ชายคนนั้นเริ่มเข้ามาวนเวียนในชีวิตเขาบ่อยเกินความจำเป็น
จึงเรียนมาเพื่อโปรดพิจารณา...ว่าพนักงานตัวเล็กๆ คนนี้กำลังได้รับสวัสดิการพิเศษ หรือกำลังถูกใครบางคน ‘รุกเงียบ’ ในนามของท่านประธานกันแน่?