พ่ายรักคุณทนาย

โยธิน: ทนายหนุ่มมาดเข้ม เก่ง หล่อแบบตะโกน ไม่เคยแพ้เลยแม้แต่คดีเดียว 

อลินดา: เป็นเจ้าของ wedding studio ตัวเล็ก ผิวขาว ตาโต สวยหวานน่ารัก เก่ง สู้คน มีความมั่นใจในตัวเองสูง 

โยธินถูกส่งให้มาดำเนินคดีกับอลินดา (เธอถูกครหาว่าเป็นชู้กับสามีป้าของเขา)  

พ่ายรักคุณทนาย: นิยายรัก, นิยายโรมานซ์ 

(อลินดา vs โยธิน จากเรื่องเมื่อรักจางหาย) 

ตัวอย่าง 

"ถ้าคุณยังไม่ยอมถอย ผมจำเป็นต้องดำเนินคดีตามกฎหมาย" ทนายหนุ่มยื่นคำขาดสีหน้าจริงจัง 

"ถ้ามีหลักฐานเพียงพอก็ส่งหมายศาลมาได้เลย ฉันจะเคลียร์ตารางงานรอ" อลินดาเหยียดยิ้มเย็นอย่างคนถือไพ่เหนือกว่า เขาขู่จะฟ้องเธอตั้งแต่ชาติที่แล้ว ยังไม่เห็นความคืบหน้าอะไรเลย เห่าอยู่ได้ รำคาญ! 

ทนายหนุ่มกัดฟันข่มอารมณ์ ยัยนี่โคตรอวดดี แต่เขาจำเป็นต้องใจร่มๆ "ผมอยากเจรจาเพื่อหาทางออกร่วมกัน" 

"คงไม่มีหลักฐานเพียงพอที่จะฟ้องฉันสินะ" อลินดาเอนหลังพิงพนักโซฟา ยกขาขึ้นมาไขว่ห้างอย่างผู้ชนะ เธอรู้ทันหรอกน่า 

***** 

“คนที่ยังไม่มีพันธะเต็มบ้านเต็มเมือง ยังสาวยังสวยจะมีผัวทั้งที่แทนที่จะเลือกวัยที่เหมาะสมกับตัวเอง …ถามจริง แก่ๆ อย่างคุณอดุลย์มีแรงกระแทกด้วยเหรอ คงต้องเป็นฝ่ายขึ้นเองทุกครั้งสินะ” เขามองเธอเหยียดๆ 

หญิงสาวโกรธจนตัวสั่น หมอนี่ชักจะล้ำเส้นมากเกินไปแล้ว มือเล็กยกขึ้นมาเตรียมจะตบสั่งสอนคนปากดี ทว่าเขารู้ทันความคิด จึงรีบจับมือเธอเอาไว้แน่น 

“ปล่อย!” อลินดาพยายามสะบัดแขนให้หลุดจากเงื้อมมือมาร 

“คุณต้องการเท่าไหร่เหรออลิน ลองเสนอราคามา ผมจะเอาไปคิดดู กับผมคุณไม่ได้ขึ้นเองแน่นอน” วาจาดูแคลนหลุดออกมาพร้อมรอยยิ้มเย้ยหยัน 

ลลินดากำหมัดแน่น ใบหน้าเรียบเฉยเริ่มสั่นระริกด้วยความโกรธ  

“คุณเป็นทนายจริงๆ หรือเปล่าเนี่ย” 

“?” 

"คุณควรไปสืบเรื่องราวด้วยตัวเองบ้าง ไม่ใช่เอาแต่นั่งเทียนเขียนคำฟ้องอยู่แต่ในออฟฟิศ ... จะได้หายโง่สักที!” 

โยธินมองแรง ยัยนี่สวยแต่ปากร้ายเกินทน! 

***** 

พระเอกถูกส่งให้มาดำเนินคดีกับนางเอก แต่... 

"ก่อนที่นายจะฟ้องฉัน นายช่วยเป็นทนายให้ฉันก่อนได้ไหม" อลินดามองคนที่นั่งอยู่บนโซฟาตาปริบๆ วินาทีนี้ไม่รู้จะไปหาทนายเก่งๆ ได้จากที่ไหน ตั้งแต่เกิดมาเธอก็ไม่เคยมีคดีที่ต้องขึ้นโรงขึ้นศาลสักครั้งเดียว 

โยธินเอนหลังพิงพนักโซฟา ยกขาขึ้นมาไขว่ห้างอย่างสบายอารมณ์ 

“พูดเพราะๆ ขอร้องดีๆ” โยธินกอดอกอย่างวางมาด วาจาเหมือนมะนาวไม่มีน้ำ เขาไม่ลดตัวลงไปช่วยหรอกนะ 

อลินดาเม้มปาก โทนเสียงเธอก็ปรับให้นุ่มนวลขึ้นแล้วนิ ยังจะเอาอะไรอีก ต้องก้มลงกราบแทบเท้าเหรอถึงจะยอมช่วย! 

********* 

"หล่อนต้องเป็นจำเลยของพี่ไม่ใช่เหรอ ทำไมอยู่ดีๆ กลายเป็นลูกความเฉยเลย ถ้าป้าพี่รู้จะไม่ปรี๊ดแตกเหรอครับ" 

"พวกมึงก็อย่าเอ่ยถึงเรื่องนี้สิ" 

"อย่าบอกนะว่าพี่ชอบหล่อนเข้าแล้ว" ศักดิ์เอ่ยออกมาในที่สุด 

"มึงจะบ้าเหรอ!" ปฏิเสธเสียงสูงมาก 

"พี่รับทำคดีให้หล่อนทำไม" ไม่ชอบแต่ช่วยเขา ช่างย้อนแย้ง 

"กูแค่ต้องการทำความรู้จักกับครอบครัวหล่อนเพื่อเก็บหลักฐานเพิ่ม" 

สองลูกน้องทำหน้าเหมือนไม่เชื่อ 

"โปรยเหยื่อรอวันงับ...พวงมึงเคยได้ยินไหม"