ตัวอย่างบางตอน
“จะเจรจาอะไรก็รีบๆว่ามา” อลินดาเปิดฉาก รู้แล้วว่าเขาจะหารือเรื่องอะไร แค่ถามไปอย่างนั้นแหละ
“ผมเคยขอร้องให้คุณเลิกยุ่งกับคุณอดุลย์ดีๆ แต่คุณไม่ยอมทำตาม” โยธินไม่อ้อมโลกให้เสียเวลา
หญิงสาวถอดถอนหายใจเซ็ง เขาหยิบยกประเด็นนี้ขึ้นมาพูดอีกแล้ว
“ถ้าคุณยังไม่ยอมถอย ผมจำเป็นต้องดำเนินคดีตามกฎหมาย” ทนายหนุ่มยื่นคำขาดสีหน้าจริงจัง
“ถ้ามีหลักฐานเพียงพอก็ส่งหมายศาลมาได้เลย ฉันจะเคลียร์ตารางงานรอ” อลินดาเหยียดยิ้มเย็นอย่างคนถือไพ่เหนือกว่า เขาขู่จะฟ้องเธอตั้งแต่ชาติที่แล้ว ยังไม่เห็นความคืบหน้าอะไรเลย เห่าอยู่ได้ รำคาญ!
ทนายหนุ่มกัดฟันข่มอารมณ์ ยัยนี่โคตรอวดดี แต่เขาจำเป็นต้องใจร่มๆ “ผมอยากเจรจาเพื่อหาทางออกร่วมกัน”
“คงไม่มีหลักฐานเพียงพอที่จะฟ้องฉันสินะ” อลินดาเอนหลังพิงพนักโซฟา ยกขาขึ้นมาไขว่ห้างอย่างผู้ชนะ เธอรู้ทันหรอกน่า
“คุณควรมีศีลธรรมบ้างนะ ทรัพย์สินก็ได้ไปครอบครองเยอะพอสมควรแล้วนิ ยังจะเอาอะไรอีก” โยธินพยายามต่อรอง ทำไมผู้หญิงที่เพอร์เฟคแบบนี้ยอมลดตัวไปเป็นเมียน้อยคนแก่คราวพ่อวะ หรือว่ามันเป็นรสนิยมส่วนตัวของหล่อน อยู่กับชายวัยชราแล้วหัวใจกระชุ่มกระชวยอย่างนั้นเหรอ แม่ง ...โคตรเสียดายของ!
พระเอกถูกส่งให้มาดำเนินคดีกับนางเอก แต่...
“ก่อนที่นายจะฟ้องฉัน นายช่วยเป็นทนายให้ฉันก่อนได้ไหม” อลินดามองคนที่นั่งอยู่บนโซฟาตาปริบๆ วินาทีนี้ไม่รู้จะไปหาทนายเก่งๆ ได้จากที่ไหน ตั้งแต่เกิดมาเธอก็ไม่เคยมีคดีที่ต้องขึ้นโรงขึ้นศาลสักครั้งเดียว
โยธินเอนหลังพิงพนักโซฟา ยกขาขึ้นมาไขว่ห้างอย่างสบายอารมณ์
“ฉันโดนผู้มีอิทธิพลไล่ที่ พวกเค้ากำลังจะรื้อถอนบ้าน สาบานได้ว่าที่ดินตรงนั้นเป็นของครอบครัวเราจริงๆ นายช่วยฉันหน่อยนะ” คนกำลังร้อนใจอธิบายเรื่องราวคร่าวๆ
“พูดเพราะๆ ขอร้องดีๆ” โยธินยกแขนขึ้นมากอดอกอย่างวางมาด วาจาเหมือนมะนาวไม่มีน้ำ เขาไม่ลดตัวลงไปช่วยหรอกนะ
“ฉันพูดไม่เพราะตรงไหน” อลินดาเม้มปาก โทนเสียงเธอก็ปรับให้นุ่มนวลขึ้นแล้วนิ ยังจะเอาอะไรอีก ต้องก้มลงกราบแทบเท้าเหรอถึงจะยอมช่วย!
“ผมรุ่นราวคราวเดียวกับไอ้ธรณ์” โยธินบอกเป็นนัยๆ จิกเรียกเขา ‘นาย’ อยู่ได้ ไม่มีความเคารพให้กันเลยสักนิด หล่อนเด็กกว่าเขาตั้งหลายปี
‘ธรณ์’ หรือ กันต์ธรณ์เป็นสามีของ ‘ชนนิศา’ ชนนิศาเป็นเพื่อนสนิทของอลินดา (กันต์ธรณ์ ชนนิศา เป็นตัวละครเอกจากเรื่องเมื่อรักจางหาย)
อลินดาฝืนกลืนน้ำลายลงคอ เอาว่ะเพื่อปกป้องที่ดินของพ่อแม่ไม่ให้ตกอยู่ในมือคนพาล เธอจะยอมถอยให้หนึ่งก้าว
“คุณโยธินช่วยอลินหน่อย”
“จะพูดเพราะกี่โมง หรือจะให้คนพวกนั้นรื้อถอนบ้านออกไปก่อน” คนกำลังถือไพ่เหนือกว่าเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย หน้าสิ่วหน้าขวานหล่อนยังกล้าดื้อรั้นกับเขา
“ช่วยอลินด้วยนะคะ” เธอบีบเสียงนุ่มอ้อน
“ก็แค่เนี้ย” มุมปากหยักกระตุกยิ้มอย่างผู้ชนะ
*********
“หล่อนต้องเป็นจำเลยของพี่ไม่ใช่เหรอ ทำไมอยู่ดีๆ กลายเป็นลูกความเฉยเลย ถ้าป้าพี่รู้จะไม่ปรี๊ดแตกเหรอครับ”
“พวกมึงก็อย่าเอ่ยถึงเรื่องนี้สิ”
“อย่าบอกนะว่าพี่ชอบหล่อนเข้าแล้ว” ศักดิ์เอ่ยออกมาในที่สุด
“มึงจะบ้าเหรอ!” ปฏิเสธเสียงสูงมาก
“พี่รับทำคดีให้หล่อนทำไม” ไม่ชอบแต่ช่วยเขา ช่างย้อนแย้ง
“กูแค่ต้องการทำความรู้จักกับครอบครัวหล่อนเพื่อเก็บหลักฐานเพิ่ม”
สองลูกน้องทำหน้าเหมือนไม่เชื่อ
“โปรยเหยื่อรอวันงับ...พวงมึงเคยได้ยินไหม”

