หลังม่านร้านชำ

ลิ้นของผมตวัดระรัวเข้าใส่จุดอ่อนไหวของเธออย่างว่องไว น้ำหล่อลื่นจากรอยแยกสาวเริ่มเอ่อล้นออกมาจนเปียกโชกนิ้วมือที่ผมสอดแทรกเข้าไป เสียงดูดกลืนดัง ส๊วบบ ส๊วบบบ ซ๊วบบ สะท้อนก้องอยู่ในห้องสต็อกสินค้าที่เงียบเชียบ ปลายเท้าของฟ้าจิกเกร็งลงกับพื้นปูน ยิ่งผมเร่งจังหวะ เธอก็ยิ่งบดเบียดสะโพกเข้าหาใบหน้าของผมอย่างลืมตัว 

“อืออ พี่...พี่โต้ง...อ๊ะ...เดี๋ยวคนมานะ...อื้อออ” 

เธอส่งเสียงประท้วงที่ฟังดูเหมือนการเว้าวอนมากกว่า ร่างกายของเมียผมตอบสนองต่อสัมผัสจากฝ่ามือสามีอย่างผมอย่างชัดเจน ผมลุกขึ้นยืนด้วยความกำหนัดที่พุ่งสูงถึงขีดสุด ควักแท่งเนื้อที่แข็งขึงปูดโปนออกมาจากกางเกง เตรียมจะสอดประสานเข้าไปจากทางด้านหลังเพื่อเผด็จศึกเมียรักให้สมกับความอัดอั้น 

กริ๊ง! 

เสียงกระดิ่งหน้าร้านดังขึ้นกระแทกโสตประสาทอย่างกะทันหัน ผมชะงักกึกแทบจะทันที ฟ้าสะดุ้งสุดตัวจนตัวโยน ร่างกายที่เคยอ่อนระทวยกลับกลายเป็นแข็งทื่อด้วยความตกใจ เพราะเสียงนั้นหมายถึงมีลูกค้าเข้ามาแล้ว 

ทุกอย่างเงียบไปชั่วอึดใจ จนกระทั่งมีเสียงเรียก 

“สุมาเต๊อะ มีใครอยู่ไหมคร้าบ” เสียงลูกค้าผู้ชายตะโกนเรียกจากทางหน้าร้าน 

ฟ้าหน้าซีดเผือดสลับแดงซ่านด้วยความตื่นตระหนก สายตาของเธอเหลือบมองไปที่ข้อเท้าซึ่งมีกางเกงในลูกไม้ม้วนคาอยู่ แต่เสียงเท้าของลูกค้ารายนั้นเริ่มเดินขยับเข้ามาใกล้บริเวณเคาน์เตอร์มากขึ้นเรื่อย ๆ ซึ่งอยู่ไม่ห่างจากห้องสต็อกเก็บของแห่งนี้ 

“พี่โต้ง...ลูกค้ามานะ” เธอซิบกระซิบเสียงสั่น แล้วสะบัดตัวออกจากวงแขนของผม ชั้นในของเธอร่วงหล่นจากข้อเท้าลงพื้น 

จังหวะนั้นไม่มีเวลาให้เธอได้ก้มลงใส่ชั้นในคืนเสียแล้ว ฟ้าจำต้องตัดสินใจคว้าเสื้อคาร์ดิแกนมาคลุมไหล่ให้มิดชิดที่สุด มือหนึ่งรีบดึงชายเดรสที่รั้งอยู่ตรงเอวให้ลงมาปิดคลุมสะโพกงามไว้ตามเดิม ผมจำต้องยอมปล่อยเธออย่างเสียดายพลางรีบยัดของสำคัญกลับเข้ากางเกงอย่างเร่งร้อน แต่ขณะเดียวกันก็ตื่นเต้นสุดขีดเพราะรู้ว่าเธอจะต้องออกไปรับลูกค้าโดยไม่ใส่ชั้นใน