เมื่อนักเขียนนิยายแนวพีเรียดมีชื่อเสียงระดับกลางๆ รายได้พอเลี้ยงตัวเองได้ วันหนึ่งอดหลับอดนอนทุ่มเทกับการปั่นต้นฉบับนิยายเรื่อง จอมใจราชัน ไม่หลับไม่นอนสามวันสามคืนจนหมดแรงหมดสติลงทันทีที่เคาะคีบอร์ดตัวสุดท้าย
เมื่อรู้สึกตัวขึ้นมาอีกครั้งกลับกลายเป็นเด็กหญิงวัยเจ็ดหนาวนาม ฟู่ซูอี๋ ธิดาคนเดียวของฟู่หยวนหมิงคุณชายสามจวนหยางกั๋วกง
“อ่ะ นี่มันตัวประกอบที่ปรากฎชื่อเพียงครั้งเดียวในนิยายจอมใจราชันที่พึ่งเขียนจบนี่นา”
เพียงวูบเดียวกลับเข้ามาอยู่ในนิยายของตนเองเสียแล้ว ทะลุมิติมาเช่นนี้ต้องมีระบบและตัวช่วยใช่ไหม
“ระบบ….ระบบ” ลองเรียกดู
เงียบกริบ…ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
อยากจะร้องไห้ ไม่มีระบบ ไม่มีตัวช่วย ไม่มีนิ้วทองคำ แล้วจะรอดได้อย่างไร
แต่ข้าเป็นคนเขียนเรื่องนี้นี่นาและข้ามีบิดาเป็นตัวร้ายลาสบอสของเรื่อง
สองอย่างนี่ก็พอแล้ว