ภูผาพรางจันทรา

หวังซูเยว่ บุตรีแห่งฉินอ๋อง พระราชนัดดาผู้เติบโตภายใต้การดูแลของฮองเฮา 

ทุกครั้งที่มีผู้พยายามจัดการจับคู่ให้แก่นาง นางจะกล่าวแก่พวกเขาด้วยน้ำเสียงไม่ผ่อนปรนว่า บุรุษเพียงหนึ่งเดียวที่นางยอมรับให้เป็นคู่ชีวิต คือ เสิ่นหานเยว่ ผู้บัญชาการกองทหารอวี้หลิน บุตรชายคนโตของตระกูลเสิ่นโหว ตระกูลขุนนางเก่าแก่นับแต่ก่อตั้งราชวงศ์ 

"หากไม่ได้เป็นภรรยาของเสิ่นหานเยว่ ข้าจะอยู่โสดไปจนวันตาย หรือหากถูกบังคับให้แต่งงาน เช่นนั้นข้าก็ขอสิ้นใจเสียดีกว่า" 

เสิ่นหานเยว่ ผู้บัญชาการกองทหารองครักษ์อวี้หลิน 

ในฐานะบุตรชายคนโตของตระกูลขุนนางผู้จงรักภักดี หน้าที่ของเขาคือการคุ้มครองราชบัลลังก์ ตั้งแต่จำความได้ ไม่มีแม้เสี้ยววินาทีที่เขาไม่คิดถึงภาระหน้าที่อันมีต่อตระกูลและราชวงศ์ 

แต่แล้วคำทูลขอพระราชทานสมรสจากฉินอ๋อง ผู้เป็นแม่ทัพหลวง ที่ต้องการให้บุตรีเพียงคนเดียวของตนได้แต่งเข้าตระกูลเสิ่นมาเป็นภรรยาของเขา ไม่ต่างอะไรกับคมดาบที่แทงทะลุหัวใจของชายผู้สาบานว่าจะรักเพียงภรรยาผู้ล่วงลับผู้เดียว 

ในฐานะขุนนางคนสนิทของฮ่องเต้ ... เขาต้องเคารพพระราชโองการ 

ในฐานะบุรุษผู้ให้คำมั่นสัญญากับภรรยาที่จากไป ... เขาสาบานจะไม่มีสตรีอื่น 

เมื่อหน้าที่ย่ำยีหัวใจ การสมรสครั้งนี้จึงกลายเป็นจุดเริ่มต้นแห่งความสัมพันธ์อันขมขื่นของคนสองคน 

ดวงจันทร์ที่ลอยกระจ่างอยู่กลางฟากฟ้า ควรหรือที่จะต้องเคียงคู่กับภูผาสูงชันผู้ปิดกั้นหัวใจ?