[ฟรี]ครูคะ ยอมหนูเถอะค่ะ

ครูคะ ยอมหนูเถอะค่ะ 

เมื่อปณิธานอันยิ่งใหญ่ของครูหนุ่มกับความรักอันร้อนแรงของนักเรียนสาวมาบรรจบ…มันไม่สามารถไปด้วยกันได้ เพราะผู้เป็นครูมีจรรยาบรรณที่ต้องรักษา เขาไม่อาจมีความรู้สึกแบบนั้นกับลูกศิษย์ได้  

แต่ความรักอันร้อนแรงของเธอ มันก็สั่นคลอนหัวใจของเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนพ่ายแพ้ราบคาบ…ปณิธานอันยิ่งใหญ่ของผู้เป็นครูถูกทำลายลงจนแหลกละเอียด… 

°°° 

ปุณณกันต์พูดกับม่านฟ้าว่าไม่มีทางชอบใครได้นอกจาก มุกไหม เธอคือผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขาชอบมาอย่างยาวนานถึง 10 ปี และมันจะไม่มีวันเปลี่ยนแปลง แต่… 

…วีรินทร์โอบกอดและจูบลงแผ่นหลังที่เต็มไปด้วยบาดแผลของเขาหลังจากทายาให้เสร็จ มันเป็นบาดแผลที่เกิดจากความพยายามที่จะปกป้องเธอ 

และนั่นทำให้ปุณณกันต์เกร็งไปทั้งตัว เขารู้สึกเหมือนจะหายใจไม่ออก เขาไม่รู้ว่าควรจะทำยังไงต่อไปดี…จนกระทั่งมือเล็กๆ ของเธอ เลื่อนต่ำลงไปเบื้องล่าง และจับ… 

“วีรินทร์!” เขาตกใจถึงขีดสุด จับมือของเธอไว้ ไม่ให้ล่วงล้ำกระทำการกับเขาไปมากกว่านี้ 

“ครูชอบแบบนี้ไม่ใช่หรอคะ” เสียงหวานนุ่มเอ่ยถามข้างหูเขา จำได้ว่าเขาไปที่นั่นเพราะเรื่องแบบนี้ไม่ใช่หรอ ในเมื่อเขาชอบ เธอก็จะทำให้เขาเอง เขาจะได้ไม่ต้องไปที่นั่นอีก… 

ปุณณกันต์กำหมอนแน่น เลือดลมในกายก็พุ่งกระฉูด พยายามพูดกับเธออย่างมีเหตุผล “วีรินทร์เราไม่ควรทำแบบนี้…” 

เหมือนวีรินทร์จะไม่ได้ยินคำที่ครูพูด เธอยังกอดเขานิ่ง จมูกก็สูดดมฟุดฟิด “อืม~ ตัวครูหอมจัง” ไม่พูดเปล่ายังถูไถใบหน้าเบาๆ ที่แผ่นหลังกว้างและอบอุ่น 

ชายหนุ่มทนสายตาเรียบนิ่ง แต่ดูเย้ายวนนั่นไม่ไหวจนต้องหันกลับไป แล้วพยายามพูดกับเธอด้วยเหตุผลอีกครั้ง “หนูรู้ได้ยังไงว่าครูชอบ—แต่ประเด็นมันก็ไม่ได้อยู่ตรงนั้นหรอก วีรินทร์เราสองคนเป็นครูกับลูกศิษย์ เราไม่ควรทำเรื่องแบบนี้” 

“ไม่ควรทำหรอคะ” 

“ใช่!” เขาตอบน้ำเสียงหนักแน่น 

“แต่ครูชอบนี่คะ” 

“...” ปุณณกันต์รู้สึกปวดหัวกับวีรินทร์ ถึงเขาจะชอบ แต่เขาก็ไม่มีทางทำเรื่องแบบนี้กับเธอ “ครูไม่ได้ชอบ!” เขากัดฟันปฏิเสธ 

“ครูไม่ชอบหรอคะ” 

“ใช่!” 

“...แต่หนูชอบ—งั้นครูช่วยยอมหนูได้มั้ยคะ” เสียงหวานเอ่ยขึ้น ลมหายใจอุ่นๆ ของเธอรดลงที่ใบหูของเขาซึ่งเป็นส่วนที่ไวต่อความรู้สึก 

หัวใจของปุณณกันต์เต้นระส่ำจนแทบจะทะลักออกมา เธอจะทำหรือพูดอะไรก็ตามทีเถอะ แต่การที่หัวใจของเขาเต้นแรงกับเธอแบบนี้…มันไม่ปกติแล้ว 

.｡.❀.｡. *.:｡❀.｡. *.:｡❀.｡. 

—• วี, วีรินทร์ ขัตติยคุณ •— 

: นักเรียนอายุ 18 ปี ผู้หญิงมาดนิ่ง ไม่เปิดใจและไม่คบใครเลยในโรงเรียน ดูเหมือนเป็นคนหยิ่งยโสไม่เอาใคร แต่ความจริงมีเบื้องหลังที่ทำให้เธอเป็นคนอย่างนั้น และสิ่งนั้นก็ทำให้เธอต้องทนทุกข์เสมอมา…มีเพียงเขาคนเดียวเท่านั้นที่เป็นความสบายใจของเธอ 

—• ปุณ, ปุณณกันต์ กรัณฑ์โต •— 

: ครูหนุ่มวัย 26 ปี อบอุ่น ใจดี เกิดมาเพื่อเป็นที่รักของทุกคน มีความมุ่งมั่นอยากเป็นครูที่ดี ทำให้ยึดมั่นในจรรยาบรรณของครูมาก และไม่มีอะไรมาสั่นคลอนความตั้งใจนี้ของเขาได้ ดังนั้นเรื่องความรักระหว่างครูกับนักเรียน ไม่เคยอยู่ในหัวของเขาเลย…แต่ทุกครั้งที่เธอเข้ามาใกล้ เขาก็ไม่สามารถควบคุมจังหวะการเต้นของหัวใจได้เลย 

･ﾟ✧ ☆ﾟ.*･｡ﾟ･.*･｡ﾟ✧ ☆ﾟ･ 

🆓📍อ่านรายตอนฟรีจนกว่าจะจบ‼️🆓 

📌เมื่ออัพเดทจบจะเริ่มติดเหรียญ 

📆ลงนิยายวันศุกร์และวันจันทร์ 

‼️มี E-book เร็วๆ นี้‼️ 

✯ ✯✯ 

*คำเตือน* 

นิยายเรื่องนี้เหมาะสำหรับผู้อ่านอายุ 18 ปีขึ้นไป ผู้อ่านที่อายุน้อยกว่า 18 ปีควรใช้วิจารณญาณและสติในการอ่านให้มาก  

นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงจินตนาการของนักเขียนเท่านั้น! ไม่ควรลอกเลียนแบบพฤติกรรมที่ไม่ดีของตัวละคร 

***นิยายเรื่องนี้สงวนลิขสิทธิ์ ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 โดย ArrowRightt ©*** 

ไม่อนุญาตให้ผู้ใดทำซ้ำ คัดลอก ดัดแปลง หรือนำเนื้อหาของนิยายเรื่องนี้ไปเผยแพร่ในช่องทางอื่นโดยไม่ได้รับอนุญาต หากนักเขียนพบว่า มีการกระทำดังที่กล่าวมาข้างต้น นักเขียนจะดำเนินการทางกฎหมายให้ถึงที่สุด หากนักอ่านที่รักท่านใดพบเห็น การกระทำข้างต้นกับนิยายเรื่องนี้สามารถแจ้งในช่องคอมเม้นท์ 

✯ ✯✯