"น้องธีงอนพี่ดินอยู่นะ จะมาทำแบบนี้ไม่ได้นะ"
"งอนได้เต็มที่เลย พี่มีวิธีง้อน้องเยอะมาก จนน้องคิดไม่ถึงเลยหละ อิอิอิ"
เมื่อ “ดินแดน ก้องไพร” เจ้าของปางไม้ผู้สุขุมแห่งเชียงราย ต้องกลับมาเจอ “ชลธี อรุณรัตน์” เด็กชายตัวน้อยในวันวานที่เติบโตขึ้นพร้อมความงอนที่ไม่เคยจาง
จากความเข้าใจผิดในอดีต สู่การทำงานร่วมกันในปางไม้กลางหุบเขา
ท่ามกลางพ่อแง่ แม่งอน ผู้ใหญ่ช่างแซว และหัวใจที่ยังผูกพันโดยไม่รู้ตัว
นี่ไม่ใช่แค่เรื่องของปางไม้
แต่คือเรื่องของ “บ้าน”
และคนที่ไม่เคยหายไปจากใจ…แม้เวลาจะผ่านไปนานแค่ไหนก็ตาม
****ฝากเรื่องใหม่ด้วยนะคะ ว่างๆ จะมาต่อตอนแรกให้นะคะ รักนักอ่านทุกคนค่ะ*****
Guest
