เกินคำว่าเพื่อน

ขุนเขาเจ้าของร้านเหล้าหรูใจกลางเมือง ใช้ชีวิตสงบภายใต้แสงไฟสลัว แต่เก็บงำความรู้สึกที่มีต่อเพื่อนสนิทอย่าง การันต์ มาตลอดหลายปี 

จนวันที่การันต์หอบหัวใจที่บอบช้ำจากการเลิกรากับแฟนเก่า เดินเข้ามาในร้านของเขาอีกครั้ง ความสัมพันธ์ที่เคยหยุดอยู่ที่คำว่า “เพื่อน” ก็เริ่มสั่นคลอน 

เหล้าแก้วแล้วแก้วเล่า กลายเป็นบทสนทนาที่เชื่อมทั้งสองให้กลับมาใกล้ชิด 

แต่เมื่อหัวใจเริ่มไม่อาจโกหกได้อีกต่อไป พวกเขาจะเลือกเดินไปต่อ…ในฐานะเพื่อนเหมือนเดิม หรือในฐานะคนรักที่รอคอยกันมานาน 

เสียงเพลงแจ๊สคลอเบา ๆ ภายในร้านหรูใจกลางเมือง แสงไฟอุ่นส่องสะท้อนกับแก้วคริสตัลที่เรียงรายบนชั้นไม้ ขุนเขายืนอยู่หลังบาร์เช่นทุกคืน ดวงตาคมทอดมองลูกค้าที่หัวเราะรื่นเริง แต่ในใจกลับเงียบสงัด 

เขาเลือกเส้นทางนี้—เปิดร้านเหล้าที่เต็มไปด้วยผู้คน เพื่อปิดบังความจริงที่ตัวเองมีเพียงความโดดเดี่ยว และความรู้สึกที่ไม่เคยกล้าพูดกับใคร 

ประตูร้านถูกผลักเปิดออก เสียงก้าวเดินเร่งรีบดังขึ้น พร้อมร่างสูงที่คิรันไม่คิดว่าจะได้เห็นในคืนนี้ 

“การันต์...” เขาพึมพำชื่อออกมาเบา ๆ 

เพื่อนสนิทจากสมัยมหาวิทยาลัย ปรากฏตัวพร้อมใบหน้าที่อ่อนล้า ดวงตาที่เคยมั่นใจกลับเต็มไปด้วยร่องรอยความเสียใจ 

“ขอเหล้าแรง ๆ หน่อยสิ...กูอยากลืมทุกอย่างซะที” 

และนั่นคือจุดเริ่มต้น ที่ทำให้หัวใจของคิรันซึ่งเคยสงบนิ่ง…เริ่มสั่นไหวอีกครั้ง 

ติดตามเรื่องใหม่กันนะคะ สนุกๆ เพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อค่ะ อ่านสบายเรื่อยๆ ค่ะ 

ขอบคุณสำหรับการติดตามที่ดีเสมอมานะคะ