"หึ... ฮ่าๆๆ"
เสียงหัวเราะทุ้มต่ำที่ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบในห้องนอนกว้าง ทำเอา ญาดา ขนลุกเกรียวไปทั้งแผ่นหลัง เธอพยายามรวบปมผ้าเช็ดตัวที่พันกายอยู่อย่างหวั่นใจ
"คุณขำอะไรคะ?"
"ขำเธอน่ะสิ..." อัศวิน ขยับกายเข้าหาช้าๆ แววตาคมกริบนั้นดูราวกับราชสีห์ที่กำลังจดจ้องเหยื่อตัวน้อย "คิดจริงๆ เหรอว่าคืนนี้ฉันจะปล่อยเธอไปง่ายๆ"
ไม่พูดเปล่า มือหนาคว้าหมับเข้าที่ปมผ้าเช็ดตัวก่อนจะออกแรงกระชากเพียงครั้งเดียว ผ้าผืนบางก็หลุดลอยไปตกอยู่ที่มุมห้องอย่างไร้ค่า!
"กรี๊ดด!" ญาดาอุทานด้วยความตกใจ ร่างกายเปลือยเปล่าสั่นสะท้าน เธอรีบถอยกรูดหวังจะคว้าผ้าห่มขึ้นมาปกปิด แต่ร่างกายเจ้ากรรมกลับนอนทับมันไว้จนดึงไม่ออก
"ว้าว..." สายตาของอัศวินกวาดมองร่างขาวโพลนตรงหน้าด้วยความหิวกระหาย รูปร่างของเธอเย้ายวนยิ่งกว่าที่เขาจินตนาการไว้เสียอีก "สวยกว่าที่คิดไว้ซะอีกนะ"
"ขะ... คุณอัศวิน อย่ามองนะ! คุณต้องให้เวลาฉันทำใจก่อนสิ!" ญาดาพยายามใช้มือทั้งสองข้างปกปิดส่วนสงวน แต่สายตาของชายหนุ่มกลับจ้องลึกเข้าไปยังกึ่งกลางกายสาวจนเธอต้องรีบขยับมือลงไปปิดแทน
จังหวะนั้นเองที่เธอสังเกตเห็นลูกกระเดือกของเขาขยับขึ้นลง... เขากำลังกลืนน้ำลายงั้นเหรอ?
"ว้ายย! หยุดนะ!" ร่างบางกรีดร้องอีกครั้งเมื่ออัศวินโน้มตัวลงต่ำ เป้าหมายของเขาคือหว่างขาที่สั่นเทาของเธอ "หยุดนะคุณจะทำอะไร!"
"อยู่นิ่งๆ สิ!" เขาคำรามพลางรวบขาเรียวทั้งสองข้างไว้ด้วยมือเดียว "ฉันกำลังจะเสกลูกเข้าท้องให้เธอไง... ได้ยินว่าอยากมีลูกนักไม่ใช่เหรอ?"
"ฉันแค่พูดเล่น! หยุดเดี๋ยวนี้นะ!"
"เรื่องแบบนี้เขาไม่พูดเล่นกันหรอกสาวน้อย... มานี่มา ให้ฉันเสกลูกเข้าท้องซะดีๆ"
"คุณอัศวิน ฉันไม่สนุกด้วยนะ!"
"ใครบอกว่าฉันเล่นล่ะ... ฉันเอาจริง!"
ญาดาน้ำตาคลอเบ้า เธอไม่เคยคิดเลยว่าความไว้ใจจะย้อนกลับมาทำร้ายเธอได้ขนาดนี้ ทั้งหมดเป็นเพราะความโง่เขลาของเธอเองที่หลงเชื่อคำลวงของเขา... อัศวินโกหกว่าจะแนะนำเธอให้รู้จักกับ "เพื่อน" ของเขา ผู้ชายที่เธอแอบปลื้มมานาน
แต่ที่ไหนได้... คำสัญญานั้นไม่มีอยู่จริง มีเพียง "กับดัก" ที่อัศวินขุดล่อให้เธอเดินเข้ามาติดกับด้วยตัวเอง!
เขียนวันจันทร์ที่ 24 พฤศจิกายน 2568
Guest
