“เจ็บเพราะเธอคนนั้นมาอีกแล้วใช่ไหมคะ ถึงได้มาหานิ้ง”
เพราะเขาเจ็บจึงมาหา ไม่ใช่เพราะรักหรือคิดถึง มือยกขึ้นลูบไปที่แก้มสาก ไม่รู้เมื่อไรเขาจะเขี่ยผู้หญิงคนนั้นให้หายจากใจไปได้เสียที หรือสิ่งที่เธอพยายามรออยู่จะสูญเปล่ากันนะ
หญิงสาวยิ้มหยันใส่ตัวเอง รนหาที่เจ็บเองแท้ๆ แล้วขยับตัวขึ้น มือเอื้อมไปหยิบหนึ่งสิ่งที่มีลักษณะเป็นทรงสี่เหลี่ยมขึ้นมา โดยมันถูกทำจากหนังชั้นดี ชั่วครู่เท่านั้นก็มีเสียงดังให้ต้องหยุดมือแล้วหันไปมอง
“นั่นเธอกำลังจะทำอะไร จะขโมยเงินหรือไง” คามินงัวเงียถาม ฝืนลุกขึ้นแล้วหรี่ตามองอย่างจับผิด
“นิ้งจะหยิบค่าตัวของตัวเองต่างหากค่ะ” นิกษาชูเงินขึ้นมาแล้วนับมันต่อหน้าเจ้าของ หาได้สะทกสะท้านกับสายตากรุ่นๆ ของคามิน
“รอบละหมื่น สามรอบก็สามหมื่น”
“ตัวเธอทำจากทองหรือไงฮะ แล้วราคาค่าเช่าทำไมมันขึ้นทุกเดือน”