"ไหนหมอบอกว่า... นายท้องไม่ได้ไง"
คำถามนั้นตอกย้ำให้ผมเข้าใจว่า สิ่งแรกที่เขาคิดไม่ใช่ 'ความยินดี' แต่เป็น 'ความระแวง' หรือ 'ความผิดพลาด'
"ผม... ผมก็ไม่รู้"
ผมตอบเสียงแข็งขึ้นด้วยความน้อยใจ
"ไหนหมอบอกว่า... นายท้องไม่ได้ไง"
คำถามนั้นตอกย้ำให้ผมเข้าใจว่า สิ่งแรกที่เขาคิดไม่ใช่ 'ความยินดี' แต่เป็น 'ความระแวง' หรือ 'ความผิดพลาด'
"ผม... ผมก็ไม่รู้"
ผมตอบเสียงแข็งขึ้นด้วยความน้อยใจ
"แต่คุณไม่ต้องกังวลขนาดนั้นหรอกครับ! ผมบอกแล้วไงว่าผมรับผิดชอบเองได้ ผมจะไม่ให้เด็กคนนี้ไปยุ่งวุ่นวายในชีวิตคุณแน่นอน!"
ผมขยับตัวจะลุกจากเตียง เพื่อแสดงให้เห็นว่าผมจะไปจริงๆ
"หยุดเดี๋ยวนี้นะปัณ!!"
จู่ๆ พอร์ชก็ตะคอกลั่นห้อง เขาพุ่งเข้ามาคว้าไหล่ผมกดลงกับเตียง ดวงตาแดงก่ำด้วยโทสะ
"นี่ลูกของฉันนะ!! นายจะพาลูกฉันไปไหน!!"
Guest
