แสงโคมไฟสีแดงส้มจากร้านขายหูฉลามและรังนกสาดส่องลงบนพื้นถนนที่ชื้นแฉะของตรอกซอยเยาวราช กลิ่นเครื่องเทศและน้ำมันปะปนกับกลิ่นคาวเลือดที่เริ่มจางลง เสียงร้องโวยวายของชาวบ้านที่รีบเก็บแผงลอยดังระงมแต่ไม่มีเสียงใดดังเท่าเสียงหัวใจของสายลมที่กำลังเต้นรัวจนแทบทะลุออกมาจากอก
สายลม ในเสื้อยืดสีอ่อนที่ยับยู่ยี่ถูกครามฉุดลากให้วิ่งฝ่าฝูงชนไปอย่างบ้าคลั่ง สองเท้าของเขาวิ่งตามจังหวะก้าวอันมั่นคงของชายที่อยู่ข้างหน้าแม้ว่าในหัวยังงุนงงกับสถานการณ์ที่เป็นอยู่
คราม วัย 35 ปี หัวหน้าแก๊งมังกรทมิฬไม่ได้สนใจภาพลักษณ์ที่เคยสร้างไว้ตลอดสิบปี ชุดเชิ้ตสีขาวของเขาเปื้อนฝุ่นและมีรอยเลือดจากแผลที่ถูกฟันเมื่อครู่ แต่สีหน้าของเขายังคงนิ่งงันและเย็นชาแม้จะกำลังวิ่งหนีจากแก๊งศัตรูที่มาตามล่าถึงถิ่น
“เร็วเข้า สายลม” ครามสั่งเสียงต่ำ ทุ้มและเด็ดขาด
สายลมแทบจะขาดใจ เขารู้สึกเหมือนปอดจะระเบิดอยู่แล้วแต่แรงบีบที่ข้อมือทำให้เขาทิ้งตัวลงไม่ได้ เขาเกลียดการถูกควบคุม เกลียดที่ชีวิตของเขาอาจจะต้องมาติดอยู่ในวงจรของนักเลงสกปรกเพราะหนี้สินของครอบครัวและเกลียดความรู้สึกว่าตัวเองเป็น "สมบัติ" ที่ถูกซื้อมาปรนเปรอชายคนนี้แต่ในวินาทีนี้...เมื่อเสียงปืนดังอยู่ไม่ไกลและเขาที่เห็นแววตาของครามที่ฉายความดุดันและความบ้าบิ่นที่ยอมทิ้งอำนาจและบัลลังก์มาเสี่ยงชีวิตช่วยเขาอย่างไม่ลังเล...ความรู้สึกเกลียดชังก็ถูกแทนที่ด้วยความหวาดกลัวที่น่าหลงใหล
“บอส! ปล่อยผม! ไม่ต้องมาช่วยผม ถ้าบอสเป็นอะไรไป...แก๊งจะ…” สายลมพยายามเตือนสติ
ครามหยุดกะทันหันในตรอกที่มืดสลัวที่สุดภายใต้แสงไฟสีแดง ดวงตาคมกริบของเขาจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของสายลม มืออีกข้างเลื่อนขึ้นมาเชยคางอีกฝ่ายไว้ บีบมันเบาๆ เป็นการลงโทษที่กล้าขัดคำสั่ง
“แกคิดว่าแกสำคัญกว่ามังกรทมิฬของฉันอย่างนั้นหรือ?” ครามถามด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือกแต่แววตานั้นร้อนรุ่มราวกับเปลวเพลิงที่กำลังจะเผาไหม้
“ใช่! ถ้าผมไม่สำคัญบอสจะมาช่วยไว้ทำไม! บอสไม่กลัวว่าบังลังก์ของบอสจะล่มหรือไง” สายลมตอบอย่างท้าทายทั้งที่รู้ว่ากำลังเล่นกับไฟ
รอยยิ้มเย็นชาปรากฏบนมุมปากของคราม เขาก้มลงกระซิบข้างหูของคนตัวเล็กกว่า ในขณะที่เสียงวุ่นวายภายนอกเริ่มใกล้เข้ามา
“บัลลังก์ของฉันก็คือ กรง ที่ฉันสร้างขึ้นมาเพื่อปกป้อง ของรัก เท่านั้นแหละสายลม”
“ฉันจ่ายหนี้ทั้งหมดให้แกแล้วและฉันเป็นเจ้าของแก…ต่อให้ฉันเสียอำนาจทั้งหมดในคืนนี้แกก็ต้องอยู่กับฉัน”
“จำไว้… แกไม่มีวันเป็นอิสระ”
ครามไม่รอฟังคำตอบ เขาออกแรงกระชากสายลมอีกครั้ง ก่อนจะพาเขาหายไปในเงามืดของตรอกที่เต็มไปด้วยกลิ่นอาหารและอันตราย ทิ้งไว้เพียงเงาของชายสองคนที่วิ่งหนีชะตากรรมที่กำลังไล่ล่าอยู่
Guest
