“โป๊ก! โอ้ย! เจ็บ” ทอฝันร้องขึ้นเมื่อโดนของแข็งชนที่หัวของตนเองขณะนั่งพูดกับแป้งร่ำอยู่
“โอ้ยขอโทษครับ เจ็บมากไหมครับ” สิงห์ที่ถือแฟ้มเอกสารยืนฟังคนตัวเล็กซึ่งตนไม่คุ้นหน้า ไม่สิไม่เคยเห็นหน้าเลยด้วยซ้ำที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ลูกบ้านของตนเอง โดยพูดไม่เข้าหูเลยอดหมั่นไส้เด็กน้อยไม่ไหวแกล้งทำแฟ้มเอกสารชนหัวไปหนึ่งที
“อื้อ เจ็บสิถามมาได้ทำไมไม่ระวังเลย อื้อ” ทอฝันที่เอามือลูบหัวตนเองเบา ๆ พูดขึ้นโดยที่มองหน้าคนขอโทษตนเองไม่ค่อยชัดเท่าไหร่
“กินน้ำก่อนครับ” สิงห์ให้ลูกน้องยื่นน้ำให้เด็กน้อย
“ขอบคุณค่ะกำนัน” แป้งร่ำรีบรับน้ำสองแก้วจากเด็กที่มาเสิร์ฟน้ำพร้อมกับสะกิดให้พี่ฝันรับแก้วจากตน
“หึ หึ” สิงห์เดินถือแฟ้มไปยังด้านหน้าลานประชุม โดยมีสาว ๆ ต่างก็ทักทายตนตลอดระหว่างที่เดินไปสมทบกับพ่อของตนเอง
“ใครเหรอแป้ง” ทอฝันหันมาถามแป้งร่ำเพราะตนไม่ค่อยรู้จักคนในหมู่บ้านเท่าไหร่ เนื่องจากเพิ่งกลับมาอยู่ที่บ้านได้ไม่ถึงสามเดือน
“กำนันสิงห์ค่ะ อย่าบอกนะว่าพี่ฝันไม่รู้จัก โอ้แม่เจ้า”
“ไม่อยากรู้จักแล้ว นิสัยไม่ดีไม่ชอบ”
ฝากกดติดตามและเป็นกำลังให้ไรท์เยอะ ๆ น้า ฝากพ่อกำนันสิงห์ไว้ในอ้อมอกอ้อมใจด้วยน้า
#LookDice
Guest
