“ตุบ โอ๊ะ” คเชนทร์ยืนมองเด็กดื้อที่ก้มหน้าดูของที่ถือโดยที่ไม่มองคนยืนอยู่ เดินชนเข้าที่หน้าอกตนเต็ม ๆ
“โอ้ย ขอโทษค่ะ” นลินที่เอามือปิดหน้าผากตนเองไว้พร้อมลูบเบา ๆ ไปมาเพราะเจ็บ ที่เดินชนเข้ากับวัตถุแข็งเข้าเต็มเบ้าหน้า
“อื้อ เจ็บชะมัด” นลินลืมตามองคนที่ตนเองชนเต็มตา ทำเอาตนถึงกับตะลึงเพราะคนที่ตนเดินชนคือคนเดียวกันกับที่จ่ายเงินเดือนให้ทุกเดือน
“ประคบไว้จะได้ไม่เจ็บ เดินหัดมองทางหน่อยสิอรนลิน” คเชนทร์บอกเด็กดื้อพร้อมกับเอาขวดเครื่องดื่มของตนประคบหน้าผากให้เด็กดื้อ
>>>>>ไรท์ฝากกดติดตามเรื่องใหม่ด้วยนะคะ<<<<<
