📌เนื้อหาบางส่วน
“หึ กลัวรึไง”ภาคินเอ่ยกระซิบถาม ดวงตาคมจ้องลึกเข้ามาใกล้ในดวงตาสั่นระริกของเธอ
“มะ….ไม่กลัวค่ะ”เธอเม้มริมฝีปากแน่นพยายามส่ายหัว แต่ร่างกายของเธอมันยังคงสั่นอยู่ดี
“….”
“อย่าคิดว่าความสงสารจะช่วยอะไรเธอได้จากที่นี่ โดยเฉพาะฉัน”
“….คุณคินอย่าค่ะ!”
“อ้ะ!”
“หืม เสียงของเธอมันช่างเพราะจริงๆ”
เธอพยายามดิ้นหนีแต่ภาคินกลับยังบีบเอวคอดของเธอไว้แน่น มืออีกข้างก็เลื่อนลงมาบีบสะโพกของเธอด้วยความตั้งใจ
“คุณคินอย่านะ….อื้ออออ!”
“อื้มมมม!”
“อื้มมม อ่าาา!”

