แนะนำเรื่อง
เรื่องราวของชายวัย 32 ปี อย่างพะเพลิงที่ยอมรับกับตัวเองว่าชอบที่จะมีสัมพันธ์หรือร่วมเตียงกับชายแปลกหน้าคนหนึ่ง ปราการชายวัย 26 ปี เขาเองก็ชอบที่ได้หลับนอนกับคนอย่างพะเพลิง ตลอดระยะเวลาหลังจากมีการตกลงว่าจ้างเขาใช้ชีวิตอยู่กับนายจ้างอย่างพะเพลิงตั้งแต่เชียงใหม่มาจนถึงกรุงเทพฯ
“คุณเห็นผมเป็นสิ่งของอยู่แล้วนี่เนอะ”
“ฉันเคยบอกเคยพูดเหรอ มีแต่นายนั่นแหละที่คิดเองเออเอง และถ้าการที่ฉันช่วยเหลือนายครั้งนี้มันทำให้นายไม่พอใจฉันต้องขอโทษ ส่วนเงินค่าจ้างของเดือนสุดท้ายฉันจะโอนให้ในเมื่อนายคิดว่าตัวเองเป็นแค่สิ่งของ”
“ผมไม่ต้องการ”
ผู้คนหลายช่วงวัยทั่วบริเวณศูนย์ราชการประจำอำเภอต่างให้ความสนใจทั้งสองคนที่ยืนโต้ตอบกันทางวาจา อยู่หน้ารถหรูป้ายทะเบียนกรุงเทพมหานครสีน้ำเงินโดดเด่นที่สุดในลานจอดรถแห่งนี้
คอนโดหรูตั้งตระหง่านอยู่กลางเมื่อพื้นที่โดยรวบมีทั้งคอนโดโครงการอื่นและร้านอาหารชื่อดังมากมาย เจ้าของห้องที่นั่งชันเข่าพร้อมกับแกว่งแก้วไวน์ทรงสูงในมืออย่างเหม่อลอย กระทั่งน้ำเสียงหงุดหงิดเชิงติดตลกพูดขึ้น
“หาคนใหม่ไหมล่ะหน้าสวยแบบมึงคงไม่ยาก”
“โง่ป่ะ เพื่อนมึงรักเขาชอบเขาขนาดนั้น” วีร่ากระแทกเสียงใส่เปตอง ก่อนมองพะเพลิง
“ใครจะไปชอบคนที่ไม่เห็นถึงคุณค่าและความใส่ใจของกู” พูดจบเขาส่งเสียงอย่างเบื่อหน่ายออกมาเหมือนหลายวันก่อน
“เออไม่ชอบเขา แต่ช่วยซื้อที่ดินราคารวม ๆ เกือบแปดหลักแล้วไหนจะเอาเขามานอนห้องนี้อีก แล้วบอกว่าให้แค่คนในครอบครัวกับคนสนิทขึ้นเท่านั้น กูเข้าใจนะว่ามึงอยากช่วยแต่เท่าที่มึงเล่าอ่ะมันก็อยากแก้ปัญหาของครอบครัวมันเองก่อน” พะเพลิงหันมามองวีร่าที่ทำหน้าจริงจังก่อนพูด “ถ้ามันอยากได้เงินมึงกูว่ามันบอกมึงตั้งแต่ตอนจะขายคอนโดแล้วเพราะยังไงมึงก็คงพร้อมซื้อ กับเพื่อนบอกไม่รวย ๆ แต่กับผู้ชายพร้อมช่วยเสมอมึงนี่สมแล้วที่เป็นเพื่อนกู”
แจ้ง
ตัวละครภายในเรื่อง มีการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์
สูบบุหรี่ พูดคำหยาบและการใช้ความรุนแรง
ผู้อ่านควรใช้วิจารณญาณเกี่ยวกับพฤติกรรมดังกล่าว
สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และ (ฉบับเพิ่มเติม) พ.ศ. 2558
นามปากกา de(e)mons
เปิดเรื่อง 04/04/2025
จบเรื่อง xx/xx/xx
